More servicesWindows Live
HomeHotmailSpacesOneCare
 
MSN
Sign in
 
 
Spaces home  lala martha!PhotosProfileFriendsMore Tools Explore the Spaces community

lala martha!

February 16

ooooh ja!

Oooh ja!
Lekker hier!
Op koh phangan.....(eilandje)
hutje aan het strand....(eerste wat we 's ochtends doen is een duik nemen :-D)
lekker zonnetje......
ja prima toeven, niet?
 
En valentijnsdag......ja op valentijnsdag.....hebben we.....
GERAVED!!!!
 
Huh?
Ja geraved! Op de fullmoonparty op Koh Phangan! hihi, is ook een keer wat anders.
 
En vandaag hebben we lekker met een bootje rond het eiland gevaren en gesnorkeld.
 
Prima leven hier dus, wat we zeker nog doen (voor degenen die zich ongerust maken;-))!!
 
February 09

en niet meer alleen!!

jaja nee niet meer alleen! Alhoewel ik me schitterend vermaakt heb in Bangkok, en het heel leuk en goed voor mezelf was om te merken dat het alleen reizen ook prima ging.
Weer een ervaring rijker laten we maar zeggen.
 
Nee, lenny en ik zitten al weer bijna een weekkie samen in thailand!
 
En het is nu veel te warm om te typen en het is veels te leuk samen om te typen......een andere keer een langer verhaal............maar het is dus super, heerlijk en alles zo saampies:)
 
Lekker weinig gedaan (maar morgen gaan we dan toch wat actiefs doen), aan het zwembad op het dak van ons hotel in bangkok (ja dat was de verrassing!) gelegen met een biertje, in de zon........twee dagen......dag naar ayuthaya......dagje ruines en tempels bekeken.....
 
en nu zitten we in Kanchanabury! Morgen gaan we lekker wandelen, over een treinrails (wat daar nog van over is) die in de oorlog door de jappen (of eerder onder regiem van de jappen, ook hollanders die moesten bouwen) is gebouwd (bridge over the river kway, zegt jullie misschien wel iets(maar waar we gaan lopen is een stukkie verder(hellfire pass, waar dwars door de bergen gebouwd is))(jemig wat een bijzinnen(niet normaal)).
Gister zijn we naar een museum geweest waar ze de geschiedenis van de bouw tentoonstelden, heel indrukwekkend, veel doden gevallen (zo'n 50 % van de mensen die eraan werkten is gestorven door het harde werk (het hele traject -van thailand tot burma- is in 16 mnd gedaan, terwijl ontwerpers geschat hadden dat het zo'n 5 jaar zou duren, moet je nagaan). Ik ben benieuwd.....
 
Maar dat was het dus ff voor nu!
Te warm!
Te leuk!
Doeggggg :-)
 
February 02

en weer verder verder!

Fris en fruitig voor de laatste update!
 
Ik kwam dus bij het hostel aan, plofte mn tas neer, ff uitpuffen en toen besloot ik wat rond te gaan lopen, ik had ook weer eens ontzettend honger.
Maar jeetje wat een ongezellig dorp zeg! Alleen maar rechte wegen, heel weinig restaurantjes en, nou ja eigenlijk niet zo veel dus! Uiteindelijk toch ergens fried rice met vegetables (mn favoriet) gegeten. En weer terug naar mn kamertje. Ik ging aan een tafeltje wat in het gastenboek lezen (wel grappig; allemaal mensen die vertelden waar ze vandaan kwamen, wat ze gezien hadden, wat ze gingen doen etc). Een jongen, een zwitser, die in de kamer naast me zat en zich blijkbaar ook verveelde, kwam naast me zitten en we kletsten wat. We besloten samen te gaan eten en wat te drinken. Leuk! Gegeten, biertje gedronken! Maar dat bier wat ze hier hebben, chang beer, das toch best wel sterk, we hadden er beduidend meer moeite mee de weg terug naar het hostel te vinden, en dat na 1 biertje, haha! Toch bij het hostel gekomen, wisselde ik nog 1000 bath voor 250000 kip met hem, want hij vertelde dat ie eigenlijk niet wist of ik wel mn kip zou kunnen wisselen in Thailand......ai dat vond ik niet leuk om te horen! Maar goed, nu had ik toch wat geld:).
En toen pitten, want.....
 
de volgende dat, 30 januari, vroeg op! 6 uur! Niet veel later met bagage en al naar het treinstation gelopen voor mn trein van 7 uur. Ik was een half uur te vroeg. Naja beter te vroeg dan te laat he. Ik ging vast zitten, at mn broodjes (kleffe hap) die ik de vorige dag had gekocht, als ontbijt en luisterde wat naar sufjan stevens....goed om mee wakker te worden...
En we vertrokken! Het zou een lange rit worden, 19u zouden we aankomen dus das het klokkie rond! In het begin ging het echt ontzettend langzaam.....1 uur voorbij, 2 (nu pas??) uur... Ik zat derde klas, dus echt veel ruimte om te verzitten of uitgebreid te lezen had ik niet. En lezen kan ik sowieso niet goed in een bus of trein.
Maar na een tijdje kwam er een aziatische vrouw met haar kindje en moeder (denk ik) tegenover me zitten. We konden niet communiceren, want ik sprak geen laos/tais en zij geen engels, maar het was toch leuk, want ze gaf me allemaal aziatische dingen om op te eten/te proeven (en als je mij voedsel aanbiedt, doe je het al gauw goed, hihi):
-sticky rice (ja plakrijst dus) met vlees. Dat vlees zag er een beetje ondefinieerbaar uit, maar bleek prima te smaken!
-een soort knol, die ze eerst met een mesje 'pelde' voor ik het kon proberen.....en het smaakte meer naar aardappel, droog maar lekker! Verrassend!
-En ze kocht voor mij en haar kindje een stokje met een opgedroogde inktvis ofzo erop, drie stukken aan een stokkie.....(er lopen hier de hele tijd mensen door de trein die allemaal dingen verkopen, maar ja ik moest op mn geld letten)......dat was niet zo'n succes! Dankbaar nam ik het stokje in ontvangst en in mn gulzigheid begon ik vol goede moed te eten....mn honger was na een paar happen gauw weg; gatverderrie wat een ontzettend vieze muik! Op-/ingedroogd ontzettend sterk smakend 'zeevoedsel'.
Het eerste stukje wist ik weg te werken. Nog 2 te gaan! Nee dat gaat me echt niet lukken! Maar vond het zo zielig om te zeggen, ze had het speciaal voor me gekocht! O o o wat nu.
Uiteindelijk heb ik het middelste stuk van het stokje weten te reigen en ongezien (hoop ik!) door het raam van de rijdende trein naar buiten weten te werken, haha! Het derde stukje heb ik toen nog moedig opgegeten. En water drinken erna, veel water!!!!:D
 
Het kindje zat tegenover me en was ontzettend lief. Ze vond mn camera ook fantastich! Het is vooral leuk om een foto te maken en dan te laten zien, echt heel grappig de reactie die je dan krijgt. En we hebben samen plaatjes gekeken in mn (laukes) lonely planet boek van Thailand!
Ze had trouwens een knalrood t-shirt met vlammen en drie aggressieve poppetjes aan, met de tekst ' NO FEAR TO DIE!' Haha ik denk niet dat ze weten wat het betekende, ik vond het heel grappig:)
De vrouw vervoerde trouwens allemaal etenswaren, en op een gegeven moment haalde ze ook een aantal plastic zakjes uit haar 'voorraadtas'. Ik kon eerst niet zo goed zien wat erin zat, tot ik van alles zag bewegen....dr zaten allemaal ontzettend grote torren/kevers in die ze om de zoveel tijd water moest 'voeren'! Ik was als de dood dat ze zouden ontsnappen maar dat deden ze gelukkig niet!
 
Uiteindelijk ging te treinreis dus toch steeds sneller voorbij, lekker naar buiten gekeken ook. Af en toe hele mooie omgeving (af en toe ook niet)! En toen was het alweer zover: Bangkok!!!!
Buiten het treinstation had ik al gauw een tuktuk (sterft het hier van) en na wat onderhandelen over de prijs bracht hij me naar de plek waar ik een hostel ging zoeken.
Alleen, dat was nog niet zo makkelijk! Heb in totaal drie kwartier rondgelopen, 5,6,7 hostels in en uit. Nee geen 1persoons kamer....Uiteindelijk besloot ik wat verder te lopen naar een rustiger stuk, iets meer uit het centrum. Daar vond ik een hostel waar ze nog plaats in de dorm, de slaapzaal hadden. Prima, mn eerste keer in een slaapzaal deze reis!
Ik plofte mn tas neer, keek in de spiegel......en schrok me rot! Wat zag ik eruit! Rode kop van het lopen, bezweet (natte haren) en een paar roetvegen van roet dat de trein in was gevlogen door het open raam, vlak voor Bangkok, op mn gezicht! Geen wonder dat ze me nergens een hostel binnenlieten;-)
Lekker koud gedouched dus maar!
Toen ik uit de douche weer op mn bed ging zitten, bleek er een dikke hongaar in alleen een gebroken wit onderbroekje op het bed naast me te liggen. Eeeeh ben maar naar het bovenste bed verhuisd. Toch een tijd leuk gekletst, hij vertelde me dat hij net aangekomen was in Bangkok, maar dat zn bagage niet meegekomen was. Daar moest hij nu 2 dagen op wachten! Echt supperrot, dan vallen mn geldproblemen nog wel mee :).
Die avond vroeg gaan slapen.
 
31 januari belde lenny me, en de hele dorm, wakker. Ik stond ook maar vroeg op en belde hem wat later terug:).
In een parkje at ik mn melk met cornflakes op, de vorige dag voor ontbijt gekocht, want ja ik had weinig geld en moest zuinig aan doen, haha!
Daarna vol goede moed in de vroege ochtend door Bangkok gaan lopen. Op zoek naar een bepaalde straat  waar ze bureaus hebben volgens de lonely planet waar ze kip omwisselen voor baht. Khad goede zin en liep lekker te stappen! Half uurtje, uurtje, anderhalf, 2 ik weet het niet meer. Maar ik kwam in ieder geval steeds minder bekende straatnamen tegen en op een gegeven moment kon ik er geeneen meer terugvinden op de kaart. EEeeeeeh, maar ff vragen.....ik bleek bijna weer bij mn  hostel aangekomen te zijn, had een rondje gelopen, hahahaah! Maar ja ik miste mn kompas ook (lauke) en dat was meteen te merken dus! Maar ik moest er heel erg om lachen en stapte een tuktuk in. De chauffeur bood me aan naar een exchange bureau te gaan en wat dingen te laten zien in Bangkok. OK!
Bij het exchangebureau wisselden ze natuurlijk geen kip, dat wist ik wel, maar kon het de tuktukdriver alleen niet duidelijk maken. Maar, wat een geluk, er was ook net een meisje dat zei dat ze de volgende dag naar Laos vertrok, ze wilde wel wat geld wisselen! Hoihoi ik had weer geld, mn dag kon al helemaal niet meer stuk! Toen kwamen er een stuk of 10 tuktukdrivers om me heen staan, ze hadden gezien dat ik veel flappen kip had, en begonnen me allemaal aanboden te doen....(belachelijk laag),maar nee ik hield mn kip toch nog maar even voor mezelf.
De rest van de paar komende uren reedt de tuktuk me langs een paar tempels, een Tai fashion boetiek en wat reisbureaus en een juwelier. Die laatste hoefden allemaal niet, maar ik was weer ergens in terecht gekomen hoor: het bleek dat ie een soort handeltje met de boetiek, reisbureaus en juwelier had en mensen oppikte om ze daarlangs te brengen.....als ik 5 min binnen wist te blijven, kreeg hij een fooi ofzo.....Dus hij zat me de hele tijd te pushen 'you stay in there 5 min!'. Pfffft khad er helemaal niets te zoeken, maar kon er de humor wel van inzien en deed een beetje of ik geinteresseerd was, hihi.
Daarna kapot naar mn hostel, tas inpakken en op zoek naar een ander hostel. Dit keer wel geluk: er was net een 1p kamer vrij waar ik meteen in kon!
De rest van de dag (het was pas iets van 12 uur en ik was al vanaf half 7 in de weer met alles wat ik hierboven zei) was ik ka pot!!!! Kan me er niet zoveel meer van herinneren, alhoewel het eergisteren was, dus ik zal wel wat gelezen, geslapen, gedouched hebben....
Oja en de tuktukdriver had een of andere vage afspraak voor me gemaakt zodat ik mn kip kon omwisselen met 'iemand die hij kende'. Om 1 uur bij het tankstation......na een tijdje kwam hij, zei me dat ik de bank in moest gaan, en dat daar iemand 'op me wachtte'. Een beetje wantrouwend slenterde ik langzaam naar de bank. Naar binnen, maar ik zag geen herkennende blik en vertrouwde het niet helemaal. (kon moeilijk gaan roepen: joehoe, ik zou hier iemand ontmoeten met wie ik via via kip zou omwisselen voor bath, wat helemaal niet mag eigenlijk maar ja, weet iemand misschien wie??). Tijdje gestaan en ik besloot lekker terug te gaan, vond het maar vreemd allemaal en mn kip kon ik vast nog wel op een andere manier, aan toeristen die naar laos gingen ofzo, kwijtraken.
En die avond ben ik dus op 8 uur op mn bed gecrashed...
 
1 februari alweer!
Ik was weer fris en vandaag zou ik een 'teak mansion' en de zoo bezoeken had ik besloten. En ik had ook besloten erheen te lopen, nog steeds in het kader van 'weinig geld' want ook al had ik wat om weten te wisselen met dat meisje, ik had nog steeds niet veel. Eerst bracht ik mn was weg en bleef een tijdje tv kijken bij de eigenaar van de wasserij. Hij zat een wereldkapmioenschap middengewicht boksen te kijken, dat vond ik wel leuk om te zien, en ondertussen kon ik mooi mn mobiel bij hem opladen (heb geen stopcontact op mn kamer). Canada werd wereldkampioen!
Daarna ging ik op pad, het was een uur gelopen voor ik er was. Eerst een groot terrein binnen waar allemaal paleisachtige gebouwen stonden. Ik wilde alleen naar het Vimanmek teak mansion, een van de grootste teak mansions van de wereld, helemaal van hout dus.
We kregen een rondleiding (ik was in mn jurkje en moest een soort sjaal huren, want mocht niet naar binnen met blote schouders) van een aantal gidsen die heel onduidelijk engels-aziatisch praatten. Ik verstond maar een deel en keek de rest van de tijd lekker om me heen.
Mooi zeg! Overal hout! De koning (Rhama de V) had hier begin 20e eeuw gewoond, en dat was te zien: grote ruimtes, veel dure dingen, voor die tijd dan he. Leuk om gezien te hebben. Helaas mocht je geen foto's maken...
Ik liep nog wat rond over het terrein en ging toen naar de dierentuin, die aan de overkant was, makkelijk!
 
Maar jeetje, dit was echt de sufste dierentuin ever!!! De helft van de dieren liet zich niet zien, de andere helft lag onbeweeglijk in de zon te suffen! En voor de aappies zat geen glas, maar allemaal gaas, zo dicht op elkaar dat je eigenlijk helemaal niets kon zien! En een aantal afdelingen waren 'under construction' en dus dicht!!! Echt te suf voor woorden!
Uiteindelijk besloot ik uit pure wanhoop maar een blikje bier te kopen.....LEO-beer, het leukste dier dat ik de hele dag in de dierentuin gezien had!!:D
Verder heb ik nog spelletjes gespeeld in het 'speelparadijs' (een soort kast waar je met een kamer omhoogschietende molletjes neer moet meppen, schitterend)en uiteindelijk waren de (struis)vogels en de olifanten nog wel leuk om te zien. En er waren ook bijna geen andere toeristen...
Daarna ben ik maar weer teruglopen.
 
En die avond, das gisteravond, even denken hoor...oja haha, schitterend!: Ik besloot wat over Kho Soan Road (een soort winkelstraat waar ze allemaal kraampjes hebben 's avonds, heel gezellig!) te gaan lopen en op straat te eten. Dat is tenminste het goedkoopste van het goedkoopste (40 eurocent omgerekend!) want ik schrok toch wel toen ik weer in mn portemonnee keek: nog maar 4 euro ongeveer!...
Maar het geluk lachte me weer toe, echt: ik liep langs de geldautomaat en daar stond een toerist te pinnen. Een stemmetje in mn hoofd zei: 'Die daar gaat vast naar Laos!'. Echt geen idee waarom, maar ik besloot het maar aan hem te vragen toen ie klaar was met pinnen. En het was waar! Hij vertrok over een paar dagen naar Laos en wilde wel wat kip met me wisselen!!!! Echt ik kon het niet geloven!
De rest van de avond heb ik met een greins van oor tot oor rondgelopen, wat voelde ik me heerlijk met zo'n engeltje op mn schouder (inmiddels een dik vet engelbeest).
Toen het vorige verhaal ingetikt en gaan slapen.
 
En nu is het alweer 2 februari! Ik ga zometeen uitchecken uit dit hostel en inchecken bij het hotel waar ik gereserveerd heb.......en daar een dagje lekker lux doen.....wachten tot lenny komt! hoihoi!
Hij komt middenin de nacht, 5 over 2, niet zo'n handig tijdstip, maar ach.
 
Ik ben weer helemaal bij!!!
 
O en het hotel dat ik gereserveerd heb, een verrassing, heeft een ...........aaah nee mag ik niet zeggen, niet verklappen........het heeft een.......nee geheim, verrassing! Voor lenny!
 
Hoe is het verder in Nederland? Loes hoe is het op de typekamer, ben ik eigenlijk wel heel benieuwd naar.
Doeggggg!
February 01

en verder...

Nou dat eten is me net gelukt, filmpie kijken niet meer! 8 uur en ik was ka-pot, maar later zal ik wel vertellen wat ik allemaal gedaan had en waarom ik dus zo moe was....

 

Eerst helemaal naar het zuiden van Laos! 4 uur met de tuktuk, over het water naar het eiland (Don Khong heet het). Khad een hostel uitgezocht dat wel leuk leek, maar geweldig bleek te zijn! Een supergrote kamer, 2 heerlijke bedden en een eigen badkamer voor maar 5 dollar, echt niks! De rest van de tijd hebben we lekker op het balkon gezeten, uitpuffen. Er zat ook een nederlands stel (uit den haaaaag), hele tijd mee gekletst, biertje gedronken en we besloten samen te gaan eten. Gezellig! En trouwens, wat een heldere sterrenhemel, niet normaal, echt zo ontzettend veel sterren te zien! wauw

 

24-01 gingen we op een boottour, ons gisteravond aangepraat door iemand bij ons guesthouse die het regelde. Dus: om 8 uur in de boot! Met al onze tassen, want we zouden een tijdje op een ander (kleiner) eilandje blijven. Maar eerst dus 2 uur varen. Mooi zeg! Ik snap nu waarom ze het 'four thousand islands' noemen: tzijn echt ontzettend veel eilandjes! Maar niet allemaal zijn het eilandjes zoals je je een eilandje voorstelt; 3950 van de 4000 zijn gewoon soort boompjes die net boven water steken! Soms iets meer. hihi, maar wel erg mooi dus! We stopten bij Don Det, het eiland waar we zouden blijven, en zochten snel een slaapplekkie. En wie tikte ons op de schouder: de israelische  jongen (die we in vang vieng hadden ontmoet)! Toevallig! Zal hem trouwens eens een naam geven, heeft ie onderhand wel verdient: Neril.

Toen gingen we verder, naar Don Khon (zonder g), een ander eilandje waar we uitstapten. Onze stuurman bleek geen engels te kunnen....dus we hadden geen gids, lekker! In plaats daarvan liep hij ons overal naartoe...jammer, maar ach ook prima. We liepen over het eiland, door een dorpje naar de 1e waterval. Jemig wat een grote zeg! Een enorm plateau van rotsen met water wat soms van hoog viel, soms van lager, maar overal beweging en dus kabaal! We liepen erlangs en bleven af en toe op een uitkijkpunt staan. En toen weer terug. Ik had ontzettend honger en zoals jullie misschien weten, functioneer ik dan niet....dus ik liep lekker achter ons 'volgmannetje' aan, de rest van de groep een stuk achter me, lauk zat lekker te kletsen met een duitser (die ze ook later in cambodja ziet, zie laukes site!), ik had geen puf! Eten! Eindelijk. Ik begon me weer wat beter te voelen. En een lekkere banaan-choco-shake gedronken, wat een combi...

Na best wel een tijdje gezeten te hebben, vertrokken we weer, met de boot naar een eiland en vandaar met een busje verder. Over een ontzettend hobbelige en stoffige weg, over de grens (wat een grens zeg! er zat niemand en we moesten zelf de paal omhoog/omlaag doen, supergrappig!). Daarna weer in de boot, om (zoetwater!)dolfijnen te spotten. Heel zeldzaam schijnt! We vaarden naar een rots, ondertussen riepen mensen soms al als ze een dolfijn zagen, maar ik miste het natuurlijk steeds... Op de rots maar spotten dan! Maar echt niet normaal, elke keer als ik even opzij keek, begon iedereen te roepen dat ze een dolfijn zagen, en zodra ik weer vooruit (snelsnel!) keek, was ie natuurlijk weer weg! Echt niet normaal! Lauk lachte zich rot:) Uiteindelijk heb ik er toch 5 x 1 weten te spotten, joehoe! Alleen waren ze wel heel ver weg..... Het was trouwens heel grappig om te zien, al die toeristen op een klein rotsje middenin een groot meer, kijkend over het water:)

Toen weer terug over de hobbels en door het stof. Langs de weg waren ze 'preventieve brandjes' aan het stichten in het bos, soms wel erg groot zeg, gaat dat wel goed???:s Op naar de laatste waterval (ben de naam even kwijt) de grootste van zuidoost Azie. En groot dattie was! Jeetje nog groter dan de vorige vandaag, overal wit kolkend water....na al die watervallen die we onderhand gezien hebben, was deze toch weer indrukwekkend. 

En uiteindelijk werden we door de tuktuk afgezet en met een bootje weer naar Don Det gereden, met een supermooie zonsondergang (knalrode bal die zakte). Op Don Det wat gegeten, rondgelopen, maar echt, er is he le maal niksssss te doen! En ze hebben ook geen electriciteit hier na 6 uur, als het donker wordt, een paar uur werken wat generatoren en dat was het dan! Maar we vermaakten ons wel; vieze snoepjes gekocht (durian) waar lauk echt vreselijk vieze boeren van moest laten (ik me omdraaien zodra ik het rook, lauk lachen- eeeeh of mocht ik dit niet vertellen lauk???;)). En een kruiswoordpuzzel proberen te maken. Proberen dan, want zelfd de 2sterren was teveel gevraagd....ai! En toen gaan slapen in het keiharde tweepersoonsbed (ze hadden niet anders).

 

25 januari.

Ontzettend slecht geslapen!!!! Knoeperhard bed en als de een bewoog, deinde de ander mee en werd die wakker...vooral lauk sliep slecht....twas dus gauw besloten dat we maar meteen terug gingen naar ons lekkere kamertje op Don Khong! Meteen na het ontbijt! Met de speedboot dit keer! De rest van de dag hebben we geluierd. Twee engelse jongens (Dan en Ken) tegengekomen  en daar mee gaan eten. En toen maar weer eens (voor de zoveelste keer) vroeg slapen....

 

26 januari wilden we gaan fietsten! Vol goede moed gestart, maar het eerste kwartier reden we over asfalt met electriciteitspalen naast ons en weinig te zien. Lauk houdt niet van fietsen dus die ging lekker terug. Ik vind het fietsen zelf al heerlijk dus ging lekker door! En het werd gelukkig wel beter, qua uitzicht. Lekker langs rijstvelden (knalgroen!) en door dorpjes gefietst. Elke keer als ik door een dorpje fietste, kwamen de kindjes naar buiten rennen om 'sabadeeeeeee!!!!' te roepen en te zwaaien! Ik op mn beurt riep hetzelfde en zwaaide driftig gerug, wat ontzettend leuk en lief en 'een goed gevoel gevend'! Heerlijk, voelde me net de koningin en werd helemaal vrolijk (was ik al hoor) van al die kindjes en de onbekommerdheid die ze uitstraalden.

Halverwege lekker aan de rivier een kippensoepje gegeten (maar getsie een kippensoepje betekende daar 'een soepje, met hompen kip -meer bot en vel dan kip-'! De kip liet ik links liggen, de rest was lekker! Het vrouwtje was haast beledigd ofzo dat ik de kip niet opat, ze zat er maar naar te wijzen en te roepen 'chicken, chicken!'. Nee sorry, ben ik echt te westers voor....

Uiteindelijk was ik halverwege de middag terug. Lekker in de hangmat gelegen en een boekje gelezen. Verder weet ik het niet zo meer, maar dat maakt niet uit anders wordt het een veels te lang verhaal en ik moet nog van zoveel dagen vertellen! Iig weer met Dan en Ken gegeten. Oja en met Rocky (jongen uit koh phi phi, was hier ook!) en Adam (had rocky ontmoet)! Nog even bij hun op de kamer een biertje gedronken en toen lekker naar bedje toe.

 

27 januari, wat een trieste dag! lauk vertrok! Best raar, afscheid genomen en opeens reed ze weg in het busje.......en was ik helemaal alleen (de rest ging ook vandaag weg). Ai, toch even moeilijk. Ik besloot mn verdriet daar zo vroeg in de ochtend te gaan verdrinken. Een biertje! Op een ligstoel! Toch wel lekker en ik begon me alweer wat beter te voelen. En toen zag ik neril, samen met een andere jongen (die jacob bleek te heten, uit noorwegen volgens mij) langslopen. Zwaaien, hallo! Ze waren net aangekomen en kwamen erbij zitten. Wat gekletst en toen besloot ik weer even te gaan fietsen, wilde toch even lekker alleen zijn. Heb maar eventjes gefietst en daarna wat gelezen (volgens mij). Lekker alleen gegeten, heb mn favourite restaurantje hier al wel gevonden! Volgens mij niets meer gedaan en gaan slapen.....in een belachelijk groot bed in een belachelijk grote kamer! Khad namelijk van kamer gewisseld, want 1 tweepersoonsbed is in je eentje toch lekkerder dan 2 eenpersoonsbedden (en dezelfde prijs). Echt niet normaal, een foto waard!

 

28 januari had ik besloten naar de ochtendmarkt te gaan. Neril wilde mee, dus ik klopte om 6.15u op zn deur. Twas nog donker en na een tijdje zoeken en de markt gevonden te hebben, bleek dat ze nog aan het opbouwen waren....we zijn maar even ergens gaan zitten, wat gedronken en de zonsopgang gezien....wauw niet normaal mooi, heb er een schitterende foto van (later)!. Neril zat wat gitaar te spelen, relaxed, alleen kwilde dat hij een bepaalde andere persoon was hier uitkijkend over de zee naar de zon.....enzo...

Maar goed! Toen weer terug naar de markt, die nu in volle gang was. Supergrappig om te zien, twas een local markt dus allemaal 'eetdingen'. Groenten, kikkertjes (nog levende, ze waren met een bamboestokkie per 10 (ofzo) bij elkaar gebonden! heel zielig), vissen, kippen (ook nog levend) en 'niet-levend' vlees (echt te ranzig, organen overal, een bak met bloed en hele koeienpoten, ieuw!!!)

Terug bij onze kamers maakte neril ontbijt (had ie jacob beloofd) -tonijnsandwich- en ik mocht mee-eten. Lekker! Potje geschaakt (verloren...). En ik besloot weer te gaan fietsen. Lekker alleen. Helemaal naar het noordelijkste puntje van het eiland dit keer, daar was ik nog niet geweest en ik had van iemand gehoord dat het daar heel mooi was. En ja dat was het wel! Er was alleen maar strand met ontzettend veel koeien, meer niet, gaaf om te zien! Ben in het zand gaan zitten, op gepaste afstand van de koeien welteverstaan. Had een eigen bankje gemaakt, van een boomstronk die daar toevallig (?) lag en mn handdoekje eroverheen en heb lekker een uurtje spelletjes op mn mobiel gespeeld. Toen weer terug, over het zand (gloeiend heet!) naar mn fietsje. En op mn fietsje terug naar het hostel.

Ik at eerst wat, beetje vroeg maar ik had weer eens zo'n ontzettende honger, en toen ging ik naar een 'voetbalveldje'. Of in ieder geval een stuk asfalt waar aan beide kanten twee palen stonden. Neril had me nl verteld dat ze de vorige dag daar met een heleboel aziatische jongetjes hadden gevoetbald en toen besloten hadden de volgende dag (vandaag) goals voor ze te bouwen. Toen ik er kwam, waren ze al druk in de weer, 1 goal stond al! Wauw, dat was  nog een prima goaltje! Van bamboe, met een stukje hout aan elkaar getimmerd. De tweede stond na een tijdje ook en toen gingen ze ook nog 'voetballijnen' maken/spuiten. Toe maar! Ik stond er een beetje bij, keek er een beetje naar (zou anders toch maar in de weg lopen) en tikte een balletje met de aziatische jongetjes. Leuk! Ik kon het nog! En ze vonden het schitterend! Wel mn teen meteen opengehaald (we voetbalden op soort steen met blote voeten).  Na een tijdje vertrokken we, de aziatische jongetjes (die ontzettend handig en snel waren met de bal!) intens gelukkig achterlatend! Echt waar je ze hier al niet blij mee kunt maken, schitterend!

Ik lag een tijdje in de hangmat, las wat, dronk een biertje, en besloot toen bij neril, jacob en nog een andere jongen waarvan ik de naam niet meer weet, oja omir ofzo, nou goed, aan te schuiven bij het eten. Ik had al wel gegeten dus hoefde niet echt meer, maar at nog wat springrolls, mmm. En twas erg gezellig!!!

 

29 januari vertrok ik zelf uit Don Khong....het eerste stukje, tot pakse, samen met neril, die daarna naar cambodja zou gaan, en vanaf toen reisde ik officieel alleen! Cool, s kijken of ik dat ook kan!!!

Vanuit pakse had ik al gauw een busje naar de grens. Daar paspoort checken, stempelen enz. Wat een drukte bij de grens zeg! Ik kwam een amerikaans stel tegen en we liepen samen op, lekker makkelijk! En helemaal handig voor mij, want de uitwisselkantoren bleken op zondag dicht te zijn (domdom had ik rekening mee moeten houden!) en ik had dus geen tais geld.....gelukkig kon ik wat van 'het stel' om ze zo maar te noemen, lenen. We reisden samen tot een plaats in Thailand met een U (Ubon Ratchanogwat), eerst in een tuktuk, daarna in een bus, vanwaar zij meteen doorreisden, ik zou de volgende dag de trein nemen naar Bangkok. Ik ging met de tuktuk naar een hostel waar gelukkig nog een plekkie voor me vrij was....

 

En nu ben ik weer ff uitgetikt hoor! Morgen heb ik nog een dagje voor lenny komt, dan zal ik mn verhaal afmaken -BANGKOK BANGKOK! ik vermaak me kostelijk:)-

 

 

January 31

weer boven water! in bangkok dit keer!

Hallo hallo! Kben er weer. En alles is goed.
Zo dat was het belangrijkste.
Doei!
 
Hihi
Ok, kzal wat meer vertellen (maar tis zoveel dat ik even niet weet waar ik moet beginnen).
 
Oja! 20 januari vertrokken we uit Vang Vieng! En t zou een helse rit worden.....
4 uur midden in de nacht opstaan om om 5 uur de local bus naar Ventiane (de hoofdstad van laos) te nemen, dat werd uiteindelijk half 6.
Niet misselijk geworden dit keer! Dankzij laukes pilletjes! Maar daar werd je ook heel erg slaperig van dus kan me niet zo heel veel meer van de 4 uur durende rit herinneren, behalve dat er de hele tijd mensen in en uit stapten met eten (local food) wat ze op deze manier transporteren, van groentes tot dode beesten bij elkaar gebonden aan n touwtje, ieuw!
In Ventiane meteen naar het immigratiebureau om onze visa te verlengen. 2 uur 's middags zou t klaar zijn. Mooi!
In de tussentijd zijn we op zoek gegaan naar een geldautomaat......die ons pasje accepteerde.......dat was nog niet zo makkelijk! Volgens mij heb ik dat trouwens nog niet verteld, maar mijn pasje is er opeens mee opgehouden, heel raar, dus nu maak ik telkens geld over naar lauk en die pint dan extra. Onhandig, maar t werkt. Dus, correctie, we gingen op zoek naar een automaat die laukes pasje accepteerde!
 
Eeeeh
Nergens!
Paniek!
 
Of nou ja, een beetje dan, want we waren bijna door ons geld heen....
Uiteindelijk toch eentje gevonden (de enige in heel laos die het met lauks pasje doet, bleek later, moet je nagaan!), godzijdank!
Toen konden we relaxen en dat deden we dan ook....lekker hapje eten, niksen, lezen, niksen, zitten, visum ophalen!
En toen meteen door naar het busstation (met de tuktuk, die er 5 minuten over deed om te starten:s) om te kijken of we een bus naar pakse konden krijgen.
En of t kon! De tuktuk was nog niet eens tot stilstand gekomen of onze tassen werden er al uit getild en naar een bus gedragen. 'Pakse, pakse??!'. Eh ja dat wel, maar, WACHT FF!!!
Het bleek een local bus te zijn die op het punt stond te vertrekken. Nou ja ok dan, wel makkelijk zo'n aansluiting.
Alleen....die local bus: verschrikkelijk! Van 3 uur 's middags tot 3 uur 's nachts karaoke! En niet gewoon karaoke, maar taise karaoke, en ontzettend hard! En we zaten natuurlijk ook weer s precies naast de speaker. In het begin was het nog wel grappig, we keken naar de filmpjes (een dansclipje (heel suf) afgewisseld door een verhaalclipje (wat de hele tijd over hetzelfde ging: 2 meisjes en een jongen, 1 verdrietig meisje)) en probeerden wat mee te zingen. Dat lukte natuurlijk. NIET!
Maar na een tijdje begon het toch vrij irritant te worden, ik kon mn eigen muziek niet meer luisteren, zo hard stond alles. En de hele tijd, aaaah! Gelukkig werkten de wagenziektjepilletjes en werden we erg soezelig, lekker vaak in slaap gevallen dus.
Oja en bijna geen plaspauzes. En als we stopten, riep de chauffeur wat in het laos' waar we natuurlijk geen bal van verstonden. Een keer moesten we allebei naar de wc en we gingen er vanuit dat de bus wel 5 min zou stoppen............maar ik was net terug bij de bus, lauk zat nog op de plee, toen ie begon te toeteren en vroemen en wenken dat ik in moest stappen. JA HO FF!!!! Dr zit er nog eentje te......hihi. Lauk met dr broek half op dr knieen de bus ingestrompeld en we konden verder;-)
Om 7 uur 's ochtends kwamen we aan in pakse, wat een rit!
Onze tassen werden uit het laadruim gehaald en aan ons gegeven......maar, wat was dat? Gatveredamme wat een stank!
Het bleek dat alle locals hun producten, weer van groenten tot ingedroogde vis tot ander raar spul, bovenop onze tassen hadden gedumpt, 16 uur lang.....ieuw!
Maar goed.
Hostel gezocht, hostel gevonden. Wat rondlopen. En even slapen hoor!
De rest van de dag hebben we eigenlijk niets gedaan, we kwamen twee jongens tegen, waarvan we er een in Melaka (ver terug, maleisie) hadden ontmoet, en hebben daarmee gelunched en avondgegeten. Oja 's avonds toen we aan het eten waren, viel tot twee keer toe de stroom uit! In heel pakse! Grappig, wel sfeervol. Hihi, het enige wat ik dacht toen ie voor de 2e keer uitviel, was: hahaha,nananana lauk zit op de pleeeee!!!!! hihi onderbroekenlol:p
En maar weer eens vroeg gaan slapen, er was toch niets te doen.
 
22 januari gingen we op een tour, georganiseerd door ons hostel.
8 uur met de tuktuk opgepikt.
Eerst naar een theeplantage. Op zich wel leuk, niet zo speciaal en we voelden ons extreem suf. Er loopt hier trouwens de hele tijd van alles op de weg, honden, katten, kippen, koeien. Alles steekt over als het daar zin in heeft en wat dan toevallig op de weg rijdt, moet maar uitwijken:)
Na de theeplantages gingen we naar een 120 mt hoge waterval. Mooi, maar helaas konden we niet echt dichtbij komen (en er al helemaal niet in zwemmen). Onderweg ontzettend veel lieve kindjes tegengekomen die telkens om ons heen/met ons mee liepen, echt superschattig en vrolijk!
Mn slipper begaf het (het voorste 'stukje' waar het aan de zool vastzit laat maar zeggen vloog eruit.....) tijdens het klimmen bij de waterval, lekkere timing! Gelukkig had een pool die ook met de tour was een extra paar slippers mee dat ik kon lenen....maat 41 (ik heb 37/38) dus dat was te doen. Tis trouwens al mn derde paar slippers ofzo, ze gaan na twee weken standaard kapot!
 
Toen we terugliepen, tikte een japannertje me op mn schouder en wees naar haar fototoestel. Ja hoor ik wil best een foto nemen van jullie! Neee nee, jullie op de foto! Huh? Ok!
Dus daar gingen we, lauk en ik als attractie met 6 japanners op de foto! Heb er zelf ook maar een gemaakt, haha!
Op naar de volgende waterval. Hier konden we wel in zwemmen en dat deed ik dan ook (als een van de weinigen), lekker, koud, verfrissend!
Gegeten (fried rice met een banaan) en wat koffiebonen gekocht. En weer wilden er mensen met ons op de foto! Begon me bijna belangrijk te voelen;).
Daarna gingen we een local dorpje bezoeken. Eerst een hele tijd met het busje over een ontzettend stoffige weg, de struiken langs de kant zagen rood van t zand.
Het was een arm dorpje. Heel arm. Eerst hadden we dat nog niet zo goed door en waren we eigenlijk alleen maar foto's van lieve kleine aziatische kindjes aan het maken en een beetje met ze te spelen. Tot we verder gingen en zagen dat de mensen daar vrijwel niets hebben: de meeste kindjes zijn halfnaakt, en wat ze aanhebben, zit vaak vol scheuren, ze zitten onder het stof en soms modder, en, wat het ergste was, ze zaten allemaal aan een tabakspijp te lurken bijna net zo groot als zijzelf! 5, 6 jaar! Nou das toch lekker zo een beetje in je blote gat de hele dag zitten roken zul je misschien zeggen.............nee toch niet!
Heb ze gegeven wat ik kon missen, water elastiekjes labello, en ze begonnen er half om te vechten.
Heel schrijnend. Was er stil van.
Ik wil ze helpen!
 
Maar we gingen weer door. Naar onze laatste stop, het 'Bolaven Plateu', een graduele, uitgestrekte waterval, en ook een hogere waterval. Ontzettendl mooi! En weer lekker gezwommen, brrrr.
En toen gingen we weer terug naar pakse. Twee amerikaanse meisjes liftten met ons mee. Tijdje mee gekletst. Wel aardig, beetje apart!
Weer terug in pakse gingen we wat eten, want we vielen bijna om. Al gebeurde dat bij lauke bijna letterlijk! Die voelde zich zo slecht en licht in haar hoofd, dat ze op een gegeven moment met haar hoofd tussen dr knieen onder de tafel van het restaurant zat, en zelfs de serveerster die t eten kwam brengen, kon daar geen verandering in brengen.
En ik......ik kon alleen maar lachen! De slappe lach, echt heel erg, vond het zo rot voor lauk, maar voelde me zo flauw en t was zo'n bizarre situatie! Dat gezicht van die serveerster! Ik moet weer lachen als ik eraan denk, o wat erg, en lauk zich maar slecht voelen, nogmaals sorry lauk!
Hihi!
Lauk ging meteen naar bed, ik ging nog even achter internet zitten en ging toen weer naar ons hostel, waar ik lauke comateus aantrof. Douchen en ook maar slapen
 
De 23 vertrokken we weer uit Pakse. Maar eerst: geldperikelen!
Want ook in pakse konden we nergens pinnen, maar dat wisten we niet van tevoren. Hadden erop gerekend dat in hier wel een pinautomaat te vinden zou zijn, vrij grote stad voor laosse (ofzoiets) begrippen. Helemaal niks dus! Bijna uit wanhoop een ritje naar de taise grens gemaakt in de hoop dat we daar konden pinnen, toen we een duits stel tegenkwamen waar we gister tijdens de tour ook een tijd mee optrokken. We legden de situatie uit en ze boden een deel van hun travellercheques aan, ik zou het geld overmaken via internet.
Ik kon ze wel zoenen!!!!!!!
maar deed dat niet
Oo gelukkig zeg, we hadden weer geld!
Toen met de tuktuk naar Si Pan Don, oftewel de four thousand islands, onze laatste bestemming in Laos.
 
O ik ben echt zo moe.
Heb hier in Bangkok de hele dag rondgelopen en druk gedaan, dat ik nou ff kapot ben. Kschrijf een andere keer wel verder, ga nu lekker een plekkie opzoeken om te eten en een filmpje te kijken...
doeggg
 
 
January 23

helemaal naar het zuiden zo!

En nog een laatste berichtje voor we weer verder gaan. Kort dit keer, want kheb niet zoveel tijd!
 
We vertrekken vandaag dus weer, helemaal naar het zuiden dit keer, alhoewel we nu ook al aardig in het zuiden zitten. 'Four thousand islands' heet het waar we heen gaan en de naam zegt t al: allemaal eilandjes! Grote, kleine, ertussenin. Schijnt er supermooi te zijn en we gaan er lekker een tijdje relaxen!!
Alleen, tis er zo relaxed, dat ze er geen internet hebben (volgens de lonely planet), dus even een weekje geen update (maar ja dat duurde vaak toch al lang:p)
Nu zitten we in Pakse. De stad is niet zoveel aan, maar gister hebben we een coole tour gemaakt!
 
Maar goed, ik vertel alles dus uitgebreider over een weekje...................over onze tour...........arme kindjes.............helse busritten...................geldperikelen!!!!
Maar het is dus nog steeds heel leuk hier:)
Later dus!
 
Voor nu een zonnige groet en toedeloei!!
January 19

en verder in laos

Zooo nu is het wel gelukt foto's erop te zetten.....alleen zijn sommige wat onscherp op mn site gekomen....jammer.....nou ja het gaat om het idee!
 
Even kijken, waar was ik gebleven met schrijven. Oja Luang prabang.
Dezelfde avond dat ik het vorige verhaal typte, liep ik terug naar het cafe waar we hadden afgesproken met de 2 australische meisjes waar we al langer mee optrokken en waar lauke ook al zat. De groep was uitgebreid met 3 australische jongens. Ze waren echter op een zuipvakantie en daar hadden ik niet zo'n zin in dus ik deed het rustig aan. De enige die we trouwens echt aardig vonden, was een van die australische meisjes (de ander is echt ontzettend verwend en smakt heel erg als ze eet!).
Ik kwam nog een man tegen die ik bij de waterval had gezien en na wat kletsen vertelde hij me dat hij ook monnik was geweest. Alleen....maar voor twee weken! Hij vond het zo verschrikkelijk, hij moest elke ochtend zo vroeg opstaan en kreeg alleen ochtend- en middageten, 's avonds niets. Dat vond ie driekeer niks, hij heeft zelfs een keer eten gestolen van andere monniken omdat ie zo'n honger had! 2 weken heeft ie het volgehouden!!!!
Ik vond het een schitterend verhaal!
 
De volgende dag zijn we vertrokken uit dit leuke stadje. Met de minibus naar Vang Vieng, iets meer naar het zuiden....
Maar eerst zijn we die ochtend vroeg opgestaan om monniken eten te geven.
Ja je leest het goed! Het is hier namelijk zo dat de monniken zelf geen eten mogen kopen en elke ochtend vroeg langs de straat gaan om eten van mensen te krijgen.
Dus om kwart voor 6 stonden wij langs de weg met onze versgekochte rijst met iets van kokos erdoorheen! Alleen duurde het nog een uur voor de monniken kwamen (het was ook nog helemaal donker)....Na lang wachten kwamen ze dan toch, een hele stoet. We hadden 6 porties dus die waren gauw op (het eten moest je in een soort kom, die elke monnik draagt, gooien, maar je moest goed oppassen dat je zowel de monnik als de kom niet aanraakte, want dat mocht niet van hun geloof, pfff lastig zeg).
Toen terug, douchen, tas inpakken en wat eten. We vertrokken.
Het zou een rit van ongeveer 7 uur zijn....maar het werden 7 lange uurtjes!!!!
Bijna de hele rit was door de bergen, ja op en neer naar links rechts onder boven nog net niet achterstevoren.....maar dat deed mn maag wel!! Heb me de hele rit ontzettend beroerd gevoeld en over moeten geven....net niet op 1 hand te tellen zo vaak:-s Had een hele verzameling plastic zakjes naast me op een gegeven moment, haha
Eeeeeeh, maar dat willen jullie natuurlijk helemaal niet horen allemaal! Ik ben mezelf niet echt aan het promoten zo..
Het grappige was wel, lauke voelde zich ook heel beroerd (heeft het wel net binnen kunnen houden) en we zaten allebei bij het raam, met dus iemand tussen ons!!! Hoe beroerd kun je je plek kiezen, twee wagenzieke hollanders naast je! De hele rit heeft het vrouwtje zich over ons ontfermd, eerst naar de een als het niet goed ging, dan een arm om de ander, hahah! Wel superlief.
Uiteindelijk toch aangekomen, het dichtstbijzijnde guesthouse ingedoken (bleek heerlijk te zijn; grote kamer, prima bedden en eigen badkamer!) en op bed geplofd.... Die avond rustig aan gedaan, gegeten en vroeg gaan slapen, om 9 uur!
 
17 januari, de volgende dag, om half 9 opgestaan en zo bijna het klokje rondgeslapen, lekker!! Voelde me als herboren..
We gingen tuben! Dat  houdt in dat je in een autoband de rivier afdijft, dus dat wilden we wel proberen.
En het was heerlijk...lekker relaxen, biertje erbij...Soms aan land gegaan en na een tijdje weer de band in. Alleen, wat niet zo tof was, ergens halverwege kwamen we erachter dat de locals hun toilet hier gewoon in de rivier legen (ja dezelfde rivier als waar wij in onze bandjes doorheen dobberden), dus zo af en toe kwam er een drol voorbij drijven:-s. Ik moest er eerst heel erg om lachen, want het leek of alle drollen naar lauke dreven, ik had er lekker nog geeneen gezien!
Tot ik er ook eentje zag.....en nog een.....en meer...meest! Gatsiederrie, en toen er 1 in mn tube dreef had ik het ook een beetje gehad!
Maar goed al met al was het toch heel leuk om te doen.
Mmmm tis wel een smakelijke aflevering dit keer zeg, sorry.
Die avond vonden we een heel relaxt restaurantje waar je liggend kon eten en film kijken, dus dat was perfect!
 
18 januari ben ik 's ochtends gaan wandelen. Lauk ging lekker rustig aan doen, relaxen (volgens mij gebruik ik dat woord te vaak).
De stad uit!
Over de brug! Waar ik tol moest betalen, nou ja.
En toen, na een stukje lopen, ben ik rechtsaf gegaan, omdat er een bordje met 'cave' stond. Ik was benieuwd. Ik kwam bij de grot aan en moest (uiteraard) weer betalen. Een meisje leidde me helemaal naar de grot en liet me alles zien. We bekeken 2 grotten, leuk! Heel donker allemaal daarbinnen, gelukkig had ze een lamp bij zich waarmee ze alles kon laten zien -veel grot uiteraard -spinnen(grote!) -een vleermuis -wat tekeningen op de muur. Die laatste natuurlijk niet oud (al hadden ze wel geprobeerd het zo te laten lijken, met een olifant en een jagend mannetje ernaast enzo). Het meisje, dat naar zichzelf wees en 'Kop!' (of zoiets) zei (waarop ik naar mezelf wees en 'martha!' zei) wreef met haar hand in de modder en toen op de muur, handafdruk! Leuk! Ik deed het ook, en schreef mn naam erbij. Vond het best speciaal. Tot ik verder liep en zag dat de muur helemaal volstond met handen en namen....mmm ok.
De grotten waren best klein en we moesten oppassen dat we onze hoofden niet stootten.
Na een half uurtje waren we weer buiten, en uiteraard wilde ze weer geld hebben.
Ik ben teruggelopen, en trof lauke slapend aan, de luilak! (het was toen ongeveer half 12)
We hebben de rest van de dag lekker in een soort hutje bij de rivier gelegen. Boek gelezen. 'The rule of four', dat is een soort davinci code, maar die leest iedereen al, dus ik wilde wat anders, en deze schijnt ook heel goed te zijn.
Die avond hebben we met een israelische jongen die we die middag hadden ontmoet wat gedronken. En er liepen een aantal mensen voorbij die we al kenden van eerder, en die er ook bij kwamen zitten, gezellig!
 
De volgende dag, vandaag, 19 januari, wilden we op de fiets naar een grote grot.  Fiets gehuurd dus.
Alleen zat ie ontzettend laag! En was de weg ontzettend hobbelig!
Lauk vond het niets en ging lekker terug, ik wilde door. Lekker bikkelen, dat mag ook wel een keertje! Mooie omgeving. Er lagen wel echt alleen maar stenen op de weg, moest soms moeite doen om mn stuur in mn handen te houden, maar uiteindelijk kwam ik na 1,5 uur toch bij de grot aan. Weer betalen uiteraard. Samen met een man die me al een paar keer met de scooter voorbij gesjeesd was ging ik de grot in. Eerst een heel stuk over rotsen omhoog voor we uberhaupt bij de grot waren.
En dit was een grote grot! Niet te vergelijken met de twee waar ik gister was geweest. We liepen wat rond en dachten dat we het wel zonder gids konden vinden, rondschijnend met onze zaklampjes om alles te kunnen zien. Maar dat lukte toch niet, en uiteindelijk heeft een jongetje ons door de grot geleid. Wat mooi allemaal zeg, stalagnieten en -tieten, glimmende rotsen, soort modderpoeltjes, gekleurde rotsen. Wauw dit is pas een grot!
Ik denk dat we na 3/4 uur a een uur weer buiten waren. Weer de hele klim naar beneden. Uitrusten en water drinken! Ik kwam dezelfde israelische jongen tegen van gisteren. We zaten wat en besloten samen terug te fietsen. Alleen....hij had een echte mountainbike! Met versnellingen! Hij kon lekker fietsen dus, ik hobbelde er achteraan....maar het ging goed hoor.
Nog even lekker aan de rivier gezeten en een verfrissende duik genomen!
Toen ben ik weer naar onze kamer gegaan...wat gelezen...ik was kapot!
En lauk, die heeft de hele dag weer lekker rondgedobberd....getubed, de luilak;-)!
's Avonds (dat is zonet) zijn we weer naar ons eet/lig/film restaurantje gegaan. En daar zit lauk nog steeds, met die israelische jongen. En ik heb dus dit getyped!
O en ik ga zo ook nog even wat meer typen bij het vorige verhaal, want het was wel een beetje kort, ben een boel vergeten.
 
Morgen vertrekken we weer uit Vang Vieng, naar Vientiane (de hoofdstad van Laos). Om ons visum te verlengen, daarna gaan we helemaal door naar het zuiden, dat schijnt ook heel mooi te zijn.
 
Doeggg! Alles goed in nederland? Wordt het al wat minder koud?
 
 
View more entries