![]() |
|
Spaces home lala martha!PhotosProfileFriendsBlog | ![]() |
|
February 16 ooooh ja!Oooh ja!
Lekker hier!
Op koh phangan.....(eilandje)
hutje aan het strand....(eerste wat we 's ochtends doen is een duik nemen :-D)
lekker zonnetje......
ja prima toeven, niet?
En valentijnsdag......ja op valentijnsdag.....hebben we.....
GERAVED!!!!
Huh?
Ja geraved! Op de fullmoonparty op Koh Phangan! hihi, is ook een keer wat anders.
En vandaag hebben we lekker met een bootje rond het eiland gevaren en gesnorkeld.
Prima leven hier dus, wat we zeker nog doen (voor degenen die zich ongerust maken;-))!!
February 09 en niet meer alleen!!jaja nee niet meer alleen! Alhoewel ik me schitterend vermaakt heb in Bangkok, en het heel leuk en goed voor mezelf was om te merken dat het alleen reizen ook prima ging.
Weer een ervaring rijker laten we maar zeggen.
Nee, lenny en ik zitten al weer bijna een weekkie samen in thailand!
En het is nu veel te warm om te typen en het is veels te leuk samen om te typen......een andere keer een langer verhaal............maar het is dus super, heerlijk en alles zo saampies:)
Lekker weinig gedaan (maar morgen gaan we dan toch wat actiefs doen), aan het zwembad op het dak van ons hotel in bangkok (ja dat was de verrassing!) gelegen met een biertje, in de zon........twee dagen......dag naar ayuthaya......dagje ruines en tempels bekeken.....
en nu zitten we in Kanchanabury! Morgen gaan we lekker wandelen, over een treinrails (wat daar nog van over is) die in de oorlog door de jappen (of eerder onder regiem van de jappen, ook hollanders die moesten bouwen) is gebouwd (bridge over the river kway, zegt jullie misschien wel iets(maar waar we gaan lopen is een stukkie verder(hellfire pass, waar dwars door de bergen gebouwd is))(jemig wat een bijzinnen(niet normaal)).
Gister zijn we naar een museum geweest waar ze de geschiedenis van de bouw tentoonstelden, heel indrukwekkend, veel doden gevallen (zo'n 50 % van de mensen die eraan werkten is gestorven door het harde werk (het hele traject -van thailand tot burma- is in 16 mnd gedaan, terwijl ontwerpers geschat hadden dat het zo'n 5 jaar zou duren, moet je nagaan). Ik ben benieuwd.....
Maar dat was het dus ff voor nu!
Te warm!
Te leuk!
Doeggggg :-)
February 02 en weer verder verder!Fris en fruitig voor de laatste update!
Ik kwam dus bij het hostel aan, plofte mn tas neer, ff uitpuffen en toen besloot ik wat rond te gaan lopen, ik had ook weer eens ontzettend honger.
Maar jeetje wat een ongezellig dorp zeg! Alleen maar rechte wegen, heel weinig restaurantjes en, nou ja eigenlijk niet zo veel dus! Uiteindelijk toch ergens fried rice met vegetables (mn favoriet) gegeten. En weer terug naar mn kamertje. Ik ging aan een tafeltje wat in het gastenboek lezen (wel grappig; allemaal mensen die vertelden waar ze vandaan kwamen, wat ze gezien hadden, wat ze gingen doen etc). Een jongen, een zwitser, die in de kamer naast me zat en zich blijkbaar ook verveelde, kwam naast me zitten en we kletsten wat. We besloten samen te gaan eten en wat te drinken. Leuk! Gegeten, biertje gedronken! Maar dat bier wat ze hier hebben, chang beer, das toch best wel sterk, we hadden er beduidend meer moeite mee de weg terug naar het hostel te vinden, en dat na 1 biertje, haha! Toch bij het hostel gekomen, wisselde ik nog 1000 bath voor 250000 kip met hem, want hij vertelde dat ie eigenlijk niet wist of ik wel mn kip zou kunnen wisselen in Thailand......ai dat vond ik niet leuk om te horen! Maar goed, nu had ik toch wat geld:).
En toen pitten, want.....
de volgende dat, 30 januari, vroeg op! 6 uur! Niet veel later met bagage en al naar het treinstation gelopen voor mn trein van 7 uur. Ik was een half uur te vroeg. Naja beter te vroeg dan te laat he. Ik ging vast zitten, at mn broodjes (kleffe hap) die ik de vorige dag had gekocht, als ontbijt en luisterde wat naar sufjan stevens....goed om mee wakker te worden...
En we vertrokken! Het zou een lange rit worden, 19u zouden we aankomen dus das het klokkie rond! In het begin ging het echt ontzettend langzaam.....1 uur voorbij, 2 (nu pas??) uur... Ik zat derde klas, dus echt veel ruimte om te verzitten of uitgebreid te lezen had ik niet. En lezen kan ik sowieso niet goed in een bus of trein.
Maar na een tijdje kwam er een aziatische vrouw met haar kindje en moeder (denk ik) tegenover me zitten. We konden niet communiceren, want ik sprak geen laos/tais en zij geen engels, maar het was toch leuk, want ze gaf me allemaal aziatische dingen om op te eten/te proeven (en als je mij voedsel aanbiedt, doe je het al gauw goed, hihi):
-sticky rice (ja plakrijst dus) met vlees. Dat vlees zag er een beetje ondefinieerbaar uit, maar bleek prima te smaken!
-een soort knol, die ze eerst met een mesje 'pelde' voor ik het kon proberen.....en het smaakte meer naar aardappel, droog maar lekker! Verrassend!
-En ze kocht voor mij en haar kindje een stokje met een opgedroogde inktvis ofzo erop, drie stukken aan een stokkie.....(er lopen hier de hele tijd mensen door de trein die allemaal dingen verkopen, maar ja ik moest op mn geld letten)......dat was niet zo'n succes! Dankbaar nam ik het stokje in ontvangst en in mn gulzigheid begon ik vol goede moed te eten....mn honger was na een paar happen gauw weg; gatverderrie wat een ontzettend vieze muik! Op-/ingedroogd ontzettend sterk smakend 'zeevoedsel'.
Het eerste stukje wist ik weg te werken. Nog 2 te gaan! Nee dat gaat me echt niet lukken! Maar vond het zo zielig om te zeggen, ze had het speciaal voor me gekocht! O o o wat nu.
Uiteindelijk heb ik het middelste stuk van het stokje weten te reigen en ongezien (hoop ik!) door het raam van de rijdende trein naar buiten weten te werken, haha! Het derde stukje heb ik toen nog moedig opgegeten. En water drinken erna, veel water!!!!:D
Het kindje zat tegenover me en was ontzettend lief. Ze vond mn camera ook fantastich! Het is vooral leuk om een foto te maken en dan te laten zien, echt heel grappig de reactie die je dan krijgt. En we hebben samen plaatjes gekeken in mn (laukes) lonely planet boek van Thailand!
Ze had trouwens een knalrood t-shirt met vlammen en drie aggressieve poppetjes aan, met de tekst ' NO FEAR TO DIE!' Haha ik denk niet dat ze weten wat het betekende, ik vond het heel grappig:)
De vrouw vervoerde trouwens allemaal etenswaren, en op een gegeven moment haalde ze ook een aantal plastic zakjes uit haar 'voorraadtas'. Ik kon eerst niet zo goed zien wat erin zat, tot ik van alles zag bewegen....dr zaten allemaal ontzettend grote torren/kevers in die ze om de zoveel tijd water moest 'voeren'! Ik was als de dood dat ze zouden ontsnappen maar dat deden ze gelukkig niet!
Uiteindelijk ging te treinreis dus toch steeds sneller voorbij, lekker naar buiten gekeken ook. Af en toe hele mooie omgeving (af en toe ook niet)! En toen was het alweer zover: Bangkok!!!!
Buiten het treinstation had ik al gauw een tuktuk (sterft het hier van) en na wat onderhandelen over de prijs bracht hij me naar de plek waar ik een hostel ging zoeken.
Alleen, dat was nog niet zo makkelijk! Heb in totaal drie kwartier rondgelopen, 5,6,7 hostels in en uit. Nee geen 1persoons kamer....Uiteindelijk besloot ik wat verder te lopen naar een rustiger stuk, iets meer uit het centrum. Daar vond ik een hostel waar ze nog plaats in de dorm, de slaapzaal hadden. Prima, mn eerste keer in een slaapzaal deze reis!
Ik plofte mn tas neer, keek in de spiegel......en schrok me rot! Wat zag ik eruit! Rode kop van het lopen, bezweet (natte haren) en een paar roetvegen van roet dat de trein in was gevlogen door het open raam, vlak voor Bangkok, op mn gezicht! Geen wonder dat ze me nergens een hostel binnenlieten;-)
Lekker koud gedouched dus maar!
Toen ik uit de douche weer op mn bed ging zitten, bleek er een dikke hongaar in alleen een gebroken wit onderbroekje op het bed naast me te liggen. Eeeeh ben maar naar het bovenste bed verhuisd. Toch een tijd leuk gekletst, hij vertelde me dat hij net aangekomen was in Bangkok, maar dat zn bagage niet meegekomen was. Daar moest hij nu 2 dagen op wachten! Echt supperrot, dan vallen mn geldproblemen nog wel mee :).
Die avond vroeg gaan slapen.
31 januari belde lenny me, en de hele dorm, wakker. Ik stond ook maar vroeg op en belde hem wat later terug:).
In een parkje at ik mn melk met cornflakes op, de vorige dag voor ontbijt gekocht, want ja ik had weinig geld en moest zuinig aan doen, haha!
Daarna vol goede moed in de vroege ochtend door Bangkok gaan lopen. Op zoek naar een bepaalde straat waar ze bureaus hebben volgens de lonely planet waar ze kip omwisselen voor baht. Khad goede zin en liep lekker te stappen! Half uurtje, uurtje, anderhalf, 2 ik weet het niet meer. Maar ik kwam in ieder geval steeds minder bekende straatnamen tegen en op een gegeven moment kon ik er geeneen meer terugvinden op de kaart. EEeeeeeh, maar ff vragen.....ik bleek bijna weer bij mn hostel aangekomen te zijn, had een rondje gelopen, hahahaah! Maar ja ik miste mn kompas ook (lauke) en dat was meteen te merken dus! Maar ik moest er heel erg om lachen en stapte een tuktuk in. De chauffeur bood me aan naar een exchange bureau te gaan en wat dingen te laten zien in Bangkok. OK!
Bij het exchangebureau wisselden ze natuurlijk geen kip, dat wist ik wel, maar kon het de tuktukdriver alleen niet duidelijk maken. Maar, wat een geluk, er was ook net een meisje dat zei dat ze de volgende dag naar Laos vertrok, ze wilde wel wat geld wisselen! Hoihoi ik had weer geld, mn dag kon al helemaal niet meer stuk! Toen kwamen er een stuk of 10 tuktukdrivers om me heen staan, ze hadden gezien dat ik veel flappen kip had, en begonnen me allemaal aanboden te doen....(belachelijk laag),maar nee ik hield mn kip toch nog maar even voor mezelf.
De rest van de paar komende uren reedt de tuktuk me langs een paar tempels, een Tai fashion boetiek en wat reisbureaus en een juwelier. Die laatste hoefden allemaal niet, maar ik was weer ergens in terecht gekomen hoor: het bleek dat ie een soort handeltje met de boetiek, reisbureaus en juwelier had en mensen oppikte om ze daarlangs te brengen.....als ik 5 min binnen wist te blijven, kreeg hij een fooi ofzo.....Dus hij zat me de hele tijd te pushen 'you stay in there 5 min!'. Pfffft khad er helemaal niets te zoeken, maar kon er de humor wel van inzien en deed een beetje of ik geinteresseerd was, hihi.
Daarna kapot naar mn hostel, tas inpakken en op zoek naar een ander hostel. Dit keer wel geluk: er was net een 1p kamer vrij waar ik meteen in kon!
De rest van de dag (het was pas iets van 12 uur en ik was al vanaf half 7 in de weer met alles wat ik hierboven zei) was ik ka pot!!!! Kan me er niet zoveel meer van herinneren, alhoewel het eergisteren was, dus ik zal wel wat gelezen, geslapen, gedouched hebben....
Oja en de tuktukdriver had een of andere vage afspraak voor me gemaakt zodat ik mn kip kon omwisselen met 'iemand die hij kende'. Om 1 uur bij het tankstation......na een tijdje kwam hij, zei me dat ik de bank in moest gaan, en dat daar iemand 'op me wachtte'. Een beetje wantrouwend slenterde ik langzaam naar de bank. Naar binnen, maar ik zag geen herkennende blik en vertrouwde het niet helemaal. (kon moeilijk gaan roepen: joehoe, ik zou hier iemand ontmoeten met wie ik via via kip zou omwisselen voor bath, wat helemaal niet mag eigenlijk maar ja, weet iemand misschien wie??). Tijdje gestaan en ik besloot lekker terug te gaan, vond het maar vreemd allemaal en mn kip kon ik vast nog wel op een andere manier, aan toeristen die naar laos gingen ofzo, kwijtraken.
En die avond ben ik dus op 8 uur op mn bed gecrashed...
1 februari alweer!
Ik was weer fris en vandaag zou ik een 'teak mansion' en de zoo bezoeken had ik besloten. En ik had ook besloten erheen te lopen, nog steeds in het kader van 'weinig geld' want ook al had ik wat om weten te wisselen met dat meisje, ik had nog steeds niet veel. Eerst bracht ik mn was weg en bleef een tijdje tv kijken bij de eigenaar van de wasserij. Hij zat een wereldkapmioenschap middengewicht boksen te kijken, dat vond ik wel leuk om te zien, en ondertussen kon ik mooi mn mobiel bij hem opladen (heb geen stopcontact op mn kamer). Canada werd wereldkampioen!
Daarna ging ik op pad, het was een uur gelopen voor ik er was. Eerst een groot terrein binnen waar allemaal paleisachtige gebouwen stonden. Ik wilde alleen naar het Vimanmek teak mansion, een van de grootste teak mansions van de wereld, helemaal van hout dus.
We kregen een rondleiding (ik was in mn jurkje en moest een soort sjaal huren, want mocht niet naar binnen met blote schouders) van een aantal gidsen die heel onduidelijk engels-aziatisch praatten. Ik verstond maar een deel en keek de rest van de tijd lekker om me heen.
Mooi zeg! Overal hout! De koning (Rhama de V) had hier begin 20e eeuw gewoond, en dat was te zien: grote ruimtes, veel dure dingen, voor die tijd dan he. Leuk om gezien te hebben. Helaas mocht je geen foto's maken...
Ik liep nog wat rond over het terrein en ging toen naar de dierentuin, die aan de overkant was, makkelijk!
Maar jeetje, dit was echt de sufste dierentuin ever!!! De helft van de dieren liet zich niet zien, de andere helft lag onbeweeglijk in de zon te suffen! En voor de aappies zat geen glas, maar allemaal gaas, zo dicht op elkaar dat je eigenlijk helemaal niets kon zien! En een aantal afdelingen waren 'under construction' en dus dicht!!! Echt te suf voor woorden!
Uiteindelijk besloot ik uit pure wanhoop maar een blikje bier te kopen.....LEO-beer, het leukste dier dat ik de hele dag in de dierentuin gezien had!!:D
Verder heb ik nog spelletjes gespeeld in het 'speelparadijs' (een soort kast waar je met een kamer omhoogschietende molletjes neer moet meppen, schitterend)en uiteindelijk waren de (struis)vogels en de olifanten nog wel leuk om te zien. En er waren ook bijna geen andere toeristen...
Daarna ben ik maar weer teruglopen.
En die avond, das gisteravond, even denken hoor...oja haha, schitterend!: Ik besloot wat over Kho Soan Road (een soort winkelstraat waar ze allemaal kraampjes hebben 's avonds, heel gezellig!) te gaan lopen en op straat te eten. Dat is tenminste het goedkoopste van het goedkoopste (40 eurocent omgerekend!) want ik schrok toch wel toen ik weer in mn portemonnee keek: nog maar 4 euro ongeveer!...
Maar het geluk lachte me weer toe, echt: ik liep langs de geldautomaat en daar stond een toerist te pinnen. Een stemmetje in mn hoofd zei: 'Die daar gaat vast naar Laos!'. Echt geen idee waarom, maar ik besloot het maar aan hem te vragen toen ie klaar was met pinnen. En het was waar! Hij vertrok over een paar dagen naar Laos en wilde wel wat kip met me wisselen!!!! Echt ik kon het niet geloven!
De rest van de avond heb ik met een greins van oor tot oor rondgelopen, wat voelde ik me heerlijk met zo'n engeltje op mn schouder (inmiddels een dik vet engelbeest).
Toen het vorige verhaal ingetikt en gaan slapen.
En nu is het alweer 2 februari! Ik ga zometeen uitchecken uit dit hostel en inchecken bij het hotel waar ik gereserveerd heb.......en daar een dagje lekker lux doen.....wachten tot lenny komt! hoihoi!
Hij komt middenin de nacht, 5 over 2, niet zo'n handig tijdstip, maar ach.
Ik ben weer helemaal bij!!!
O en het hotel dat ik gereserveerd heb, een verrassing, heeft een ...........aaah nee mag ik niet zeggen, niet verklappen........het heeft een.......nee geheim, verrassing! Voor lenny!
Hoe is het verder in Nederland? Loes hoe is het op de typekamer, ben ik eigenlijk wel heel benieuwd naar.
Doeggggg! February 01 en verder...Nou dat eten is me net gelukt, filmpie kijken niet meer! 8 uur en ik was ka-pot, maar later zal ik wel vertellen wat ik allemaal gedaan had en waarom ik dus zo moe was....
Eerst helemaal naar het zuiden van Laos! 4 uur met de tuktuk, over het water naar het eiland (Don Khong heet het). Khad een hostel uitgezocht dat wel leuk leek, maar geweldig bleek te zijn! Een supergrote kamer, 2 heerlijke bedden en een eigen badkamer voor maar 5 dollar, echt niks! De rest van de tijd hebben we lekker op het balkon gezeten, uitpuffen. Er zat ook een nederlands stel (uit den haaaaag), hele tijd mee gekletst, biertje gedronken en we besloten samen te gaan eten. Gezellig! En trouwens, wat een heldere sterrenhemel, niet normaal, echt zo ontzettend veel sterren te zien! wauw
24-01 gingen we op een boottour, ons gisteravond aangepraat door iemand bij ons guesthouse die het regelde. Dus: om 8 uur in de boot! Met al onze tassen, want we zouden een tijdje op een ander (kleiner) eilandje blijven. Maar eerst dus 2 uur varen. Mooi zeg! Ik snap nu waarom ze het 'four thousand islands' noemen: tzijn echt ontzettend veel eilandjes! Maar niet allemaal zijn het eilandjes zoals je je een eilandje voorstelt; 3950 van de 4000 zijn gewoon soort boompjes die net boven water steken! Soms iets meer. hihi, maar wel erg mooi dus! We stopten bij Don Det, het eiland waar we zouden blijven, en zochten snel een slaapplekkie. En wie tikte ons op de schouder: de israelische jongen (die we in vang vieng hadden ontmoet)! Toevallig! Zal hem trouwens eens een naam geven, heeft ie onderhand wel verdient: Neril. Toen gingen we verder, naar Don Khon (zonder g), een ander eilandje waar we uitstapten. Onze stuurman bleek geen engels te kunnen....dus we hadden geen gids, lekker! In plaats daarvan liep hij ons overal naartoe...jammer, maar ach ook prima. We liepen over het eiland, door een dorpje naar de 1e waterval. Jemig wat een grote zeg! Een enorm plateau van rotsen met water wat soms van hoog viel, soms van lager, maar overal beweging en dus kabaal! We liepen erlangs en bleven af en toe op een uitkijkpunt staan. En toen weer terug. Ik had ontzettend honger en zoals jullie misschien weten, functioneer ik dan niet....dus ik liep lekker achter ons 'volgmannetje' aan, de rest van de groep een stuk achter me, lauk zat lekker te kletsen met een duitser (die ze ook later in cambodja ziet, zie laukes site!), ik had geen puf! Eten! Eindelijk. Ik begon me weer wat beter te voelen. En een lekkere banaan-choco-shake gedronken, wat een combi... Na best wel een tijdje gezeten te hebben, vertrokken we weer, met de boot naar een eiland en vandaar met een busje verder. Over een ontzettend hobbelige en stoffige weg, over de grens (wat een grens zeg! er zat niemand en we moesten zelf de paal omhoog/omlaag doen, supergrappig!). Daarna weer in de boot, om (zoetwater!)dolfijnen te spotten. Heel zeldzaam schijnt! We vaarden naar een rots, ondertussen riepen mensen soms al als ze een dolfijn zagen, maar ik miste het natuurlijk steeds... Op de rots maar spotten dan! Maar echt niet normaal, elke keer als ik even opzij keek, begon iedereen te roepen dat ze een dolfijn zagen, en zodra ik weer vooruit (snelsnel!) keek, was ie natuurlijk weer weg! Echt niet normaal! Lauk lachte zich rot:) Uiteindelijk heb ik er toch 5 x 1 weten te spotten, joehoe! Alleen waren ze wel heel ver weg..... Het was trouwens heel grappig om te zien, al die toeristen op een klein rotsje middenin een groot meer, kijkend over het water:) Toen weer terug over de hobbels en door het stof. Langs de weg waren ze 'preventieve brandjes' aan het stichten in het bos, soms wel erg groot zeg, gaat dat wel goed???:s Op naar de laatste waterval (ben de naam even kwijt) de grootste van zuidoost Azie. En groot dattie was! Jeetje nog groter dan de vorige vandaag, overal wit kolkend water....na al die watervallen die we onderhand gezien hebben, was deze toch weer indrukwekkend. En uiteindelijk werden we door de tuktuk afgezet en met een bootje weer naar Don Det gereden, met een supermooie zonsondergang (knalrode bal die zakte). Op Don Det wat gegeten, rondgelopen, maar echt, er is he le maal niksssss te doen! En ze hebben ook geen electriciteit hier na 6 uur, als het donker wordt, een paar uur werken wat generatoren en dat was het dan! Maar we vermaakten ons wel; vieze snoepjes gekocht (durian) waar lauk echt vreselijk vieze boeren van moest laten (ik me omdraaien zodra ik het rook, lauk lachen- eeeeh of mocht ik dit niet vertellen lauk???;)). En een kruiswoordpuzzel proberen te maken. Proberen dan, want zelfd de 2sterren was teveel gevraagd....ai! En toen gaan slapen in het keiharde tweepersoonsbed (ze hadden niet anders).
25 januari. Ontzettend slecht geslapen!!!! Knoeperhard bed en als de een bewoog, deinde de ander mee en werd die wakker...vooral lauk sliep slecht....twas dus gauw besloten dat we maar meteen terug gingen naar ons lekkere kamertje op Don Khong! Meteen na het ontbijt! Met de speedboot dit keer! De rest van de dag hebben we geluierd. Twee engelse jongens (Dan en Ken) tegengekomen en daar mee gaan eten. En toen maar weer eens (voor de zoveelste keer) vroeg slapen....
26 januari wilden we gaan fietsten! Vol goede moed gestart, maar het eerste kwartier reden we over asfalt met electriciteitspalen naast ons en weinig te zien. Lauk houdt niet van fietsen dus die ging lekker terug. Ik vind het fietsen zelf al heerlijk dus ging lekker door! En het werd gelukkig wel beter, qua uitzicht. Lekker langs rijstvelden (knalgroen!) en door dorpjes gefietst. Elke keer als ik door een dorpje fietste, kwamen de kindjes naar buiten rennen om 'sabadeeeeeee!!!!' te roepen en te zwaaien! Ik op mn beurt riep hetzelfde en zwaaide driftig gerug, wat ontzettend leuk en lief en 'een goed gevoel gevend'! Heerlijk, voelde me net de koningin en werd helemaal vrolijk (was ik al hoor) van al die kindjes en de onbekommerdheid die ze uitstraalden. Halverwege lekker aan de rivier een kippensoepje gegeten (maar getsie een kippensoepje betekende daar 'een soepje, met hompen kip -meer bot en vel dan kip-'! De kip liet ik links liggen, de rest was lekker! Het vrouwtje was haast beledigd ofzo dat ik de kip niet opat, ze zat er maar naar te wijzen en te roepen 'chicken, chicken!'. Nee sorry, ben ik echt te westers voor.... Uiteindelijk was ik halverwege de middag terug. Lekker in de hangmat gelegen en een boekje gelezen. Verder weet ik het niet zo meer, maar dat maakt niet uit anders wordt het een veels te lang verhaal en ik moet nog van zoveel dagen vertellen! Iig weer met Dan en Ken gegeten. Oja en met Rocky (jongen uit koh phi phi, was hier ook!) en Adam (had rocky ontmoet)! Nog even bij hun op de kamer een biertje gedronken en toen lekker naar bedje toe.
27 januari, wat een trieste dag! lauk vertrok! Best raar, afscheid genomen en opeens reed ze weg in het busje.......en was ik helemaal alleen (de rest ging ook vandaag weg). Ai, toch even moeilijk. Ik besloot mn verdriet daar zo vroeg in de ochtend te gaan verdrinken. Een biertje! Op een ligstoel! Toch wel lekker en ik begon me alweer wat beter te voelen. En toen zag ik neril, samen met een andere jongen (die jacob bleek te heten, uit noorwegen volgens mij) langslopen. Zwaaien, hallo! Ze waren net aangekomen en kwamen erbij zitten. Wat gekletst en toen besloot ik weer even te gaan fietsen, wilde toch even lekker alleen zijn. Heb maar eventjes gefietst en daarna wat gelezen (volgens mij). Lekker alleen gegeten, heb mn favourite restaurantje hier al wel gevonden! Volgens mij niets meer gedaan en gaan slapen.....in een belachelijk groot bed in een belachelijk grote kamer! Khad namelijk van kamer gewisseld, want 1 tweepersoonsbed is in je eentje toch lekkerder dan 2 eenpersoonsbedden (en dezelfde prijs). Echt niet normaal, een foto waard!
28 januari had ik besloten naar de ochtendmarkt te gaan. Neril wilde mee, dus ik klopte om 6.15u op zn deur. Twas nog donker en na een tijdje zoeken en de markt gevonden te hebben, bleek dat ze nog aan het opbouwen waren....we zijn maar even ergens gaan zitten, wat gedronken en de zonsopgang gezien....wauw niet normaal mooi, heb er een schitterende foto van (later)!. Neril zat wat gitaar te spelen, relaxed, alleen kwilde dat hij een bepaalde andere persoon was hier uitkijkend over de zee naar de zon.....enzo... Maar goed! Toen weer terug naar de markt, die nu in volle gang was. Supergrappig om te zien, twas een local markt dus allemaal 'eetdingen'. Groenten, kikkertjes (nog levende, ze waren met een bamboestokkie per 10 (ofzo) bij elkaar gebonden! heel zielig), vissen, kippen (ook nog levend) en 'niet-levend' vlees (echt te ranzig, organen overal, een bak met bloed en hele koeienpoten, ieuw!!!) Terug bij onze kamers maakte neril ontbijt (had ie jacob beloofd) -tonijnsandwich- en ik mocht mee-eten. Lekker! Potje geschaakt (verloren...). En ik besloot weer te gaan fietsen. Lekker alleen. Helemaal naar het noordelijkste puntje van het eiland dit keer, daar was ik nog niet geweest en ik had van iemand gehoord dat het daar heel mooi was. En ja dat was het wel! Er was alleen maar strand met ontzettend veel koeien, meer niet, gaaf om te zien! Ben in het zand gaan zitten, op gepaste afstand van de koeien welteverstaan. Had een eigen bankje gemaakt, van een boomstronk die daar toevallig (?) lag en mn handdoekje eroverheen en heb lekker een uurtje spelletjes op mn mobiel gespeeld. Toen weer terug, over het zand (gloeiend heet!) naar mn fietsje. En op mn fietsje terug naar het hostel. Ik at eerst wat, beetje vroeg maar ik had weer eens zo'n ontzettende honger, en toen ging ik naar een 'voetbalveldje'. Of in ieder geval een stuk asfalt waar aan beide kanten twee palen stonden. Neril had me nl verteld dat ze de vorige dag daar met een heleboel aziatische jongetjes hadden gevoetbald en toen besloten hadden de volgende dag (vandaag) goals voor ze te bouwen. Toen ik er kwam, waren ze al druk in de weer, 1 goal stond al! Wauw, dat was nog een prima goaltje! Van bamboe, met een stukje hout aan elkaar getimmerd. De tweede stond na een tijdje ook en toen gingen ze ook nog 'voetballijnen' maken/spuiten. Toe maar! Ik stond er een beetje bij, keek er een beetje naar (zou anders toch maar in de weg lopen) en tikte een balletje met de aziatische jongetjes. Leuk! Ik kon het nog! En ze vonden het schitterend! Wel mn teen meteen opengehaald (we voetbalden op soort steen met blote voeten). Na een tijdje vertrokken we, de aziatische jongetjes (die ontzettend handig en snel waren met de bal!) intens gelukkig achterlatend! Echt waar je ze hier al niet blij mee kunt maken, schitterend! Ik lag een tijdje in de hangmat, las wat, dronk een biertje, en besloot toen bij neril, jacob en nog een andere jongen waarvan ik de naam niet meer weet, oja omir ofzo, nou goed, aan te schuiven bij het eten. Ik had al wel gegeten dus hoefde niet echt meer, maar at nog wat springrolls, mmm. En twas erg gezellig!!!
29 januari vertrok ik zelf uit Don Khong....het eerste stukje, tot pakse, samen met neril, die daarna naar cambodja zou gaan, en vanaf toen reisde ik officieel alleen! Cool, s kijken of ik dat ook kan!!! Vanuit pakse had ik al gauw een busje naar de grens. Daar paspoort checken, stempelen enz. Wat een drukte bij de grens zeg! Ik kwam een amerikaans stel tegen en we liepen samen op, lekker makkelijk! En helemaal handig voor mij, want de uitwisselkantoren bleken op zondag dicht te zijn (domdom had ik rekening mee moeten houden!) en ik had dus geen tais geld.....gelukkig kon ik wat van 'het stel' om ze zo maar te noemen, lenen. We reisden samen tot een plaats in Thailand met een U (Ubon Ratchanogwat), eerst in een tuktuk, daarna in een bus, vanwaar zij meteen doorreisden, ik zou de volgende dag de trein nemen naar Bangkok. Ik ging met de tuktuk naar een hostel waar gelukkig nog een plekkie voor me vrij was....
En nu ben ik weer ff uitgetikt hoor! Morgen heb ik nog een dagje voor lenny komt, dan zal ik mn verhaal afmaken -BANGKOK BANGKOK! ik vermaak me kostelijk:)-
January 31 weer boven water! in bangkok dit keer!Hallo hallo! Kben er weer. En alles is goed.
Zo dat was het belangrijkste.
Doei!
Hihi
Ok, kzal wat meer vertellen (maar tis zoveel dat ik even niet weet waar ik moet beginnen).
Oja! 20 januari vertrokken we uit Vang Vieng! En t zou een helse rit worden.....
4 uur midden in de nacht opstaan om om 5 uur de local bus naar Ventiane (de hoofdstad van laos) te nemen, dat werd uiteindelijk half 6.
Niet misselijk geworden dit keer! Dankzij laukes pilletjes! Maar daar werd je ook heel erg slaperig van dus kan me niet zo heel veel meer van de 4 uur durende rit herinneren, behalve dat er de hele tijd mensen in en uit stapten met eten (local food) wat ze op deze manier transporteren, van groentes tot dode beesten bij elkaar gebonden aan n touwtje, ieuw! In Ventiane meteen naar het immigratiebureau om onze visa te verlengen. 2 uur 's middags zou t klaar zijn. Mooi!
In de tussentijd zijn we op zoek gegaan naar een geldautomaat......die ons pasje accepteerde.......dat was nog niet zo makkelijk! Volgens mij heb ik dat trouwens nog niet verteld, maar mijn pasje is er opeens mee opgehouden, heel raar, dus nu maak ik telkens geld over naar lauk en die pint dan extra. Onhandig, maar t werkt. Dus, correctie, we gingen op zoek naar een automaat die laukes pasje accepteerde!
Eeeeh
Nergens!
Paniek!
Of nou ja, een beetje dan, want we waren bijna door ons geld heen....
Uiteindelijk toch eentje gevonden (de enige in heel laos die het met lauks pasje doet, bleek later, moet je nagaan!), godzijdank!
Toen konden we relaxen en dat deden we dan ook....lekker hapje eten, niksen, lezen, niksen, zitten, visum ophalen!
En toen meteen door naar het busstation (met de tuktuk, die er 5 minuten over deed om te starten:s) om te kijken of we een bus naar pakse konden krijgen.
En of t kon! De tuktuk was nog niet eens tot stilstand gekomen of onze tassen werden er al uit getild en naar een bus gedragen. 'Pakse, pakse??!'. Eh ja dat wel, maar, WACHT FF!!!
Het bleek een local bus te zijn die op het punt stond te vertrekken. Nou ja ok dan, wel makkelijk zo'n aansluiting.
Alleen....die local bus: verschrikkelijk! Van 3 uur 's middags tot 3 uur 's nachts karaoke! En niet gewoon karaoke, maar taise karaoke, en ontzettend hard! En we zaten natuurlijk ook weer s precies naast de speaker. In het begin was het nog wel grappig, we keken naar de filmpjes (een dansclipje (heel suf) afgewisseld door een verhaalclipje (wat de hele tijd over hetzelfde ging: 2 meisjes en een jongen, 1 verdrietig meisje)) en probeerden wat mee te zingen. Dat lukte natuurlijk. NIET!
Maar na een tijdje begon het toch vrij irritant te worden, ik kon mn eigen muziek niet meer luisteren, zo hard stond alles. En de hele tijd, aaaah! Gelukkig werkten de wagenziektjepilletjes en werden we erg soezelig, lekker vaak in slaap gevallen dus.
Oja en bijna geen plaspauzes. En als we stopten, riep de chauffeur wat in het laos' waar we natuurlijk geen bal van verstonden. Een keer moesten we allebei naar de wc en we gingen er vanuit dat de bus wel 5 min zou stoppen............maar ik was net terug bij de bus, lauk zat nog op de plee, toen ie begon te toeteren en vroemen en wenken dat ik in moest stappen. JA HO FF!!!! Dr zit er nog eentje te......hihi. Lauk met dr broek half op dr knieen de bus ingestrompeld en we konden verder;-)
Om 7 uur 's ochtends kwamen we aan in pakse, wat een rit!
Onze tassen werden uit het laadruim gehaald en aan ons gegeven......maar, wat was dat? Gatveredamme wat een stank!
Het bleek dat alle locals hun producten, weer van groenten tot ingedroogde vis tot ander raar spul, bovenop onze tassen hadden gedumpt, 16 uur lang.....ieuw!
Maar goed.
Hostel gezocht, hostel gevonden. Wat rondlopen. En even slapen hoor!
De rest van de dag hebben we eigenlijk niets gedaan, we kwamen twee jongens tegen, waarvan we er een in Melaka (ver terug, maleisie) hadden ontmoet, en hebben daarmee gelunched en avondgegeten. Oja 's avonds toen we aan het eten waren, viel tot twee keer toe de stroom uit! In heel pakse! Grappig, wel sfeervol. Hihi, het enige wat ik dacht toen ie voor de 2e keer uitviel, was: hahaha,nananana lauk zit op de pleeeee!!!!! hihi onderbroekenlol:p
En maar weer eens vroeg gaan slapen, er was toch niets te doen.
22 januari gingen we op een tour, georganiseerd door ons hostel.
8 uur met de tuktuk opgepikt.
Eerst naar een theeplantage. Op zich wel leuk, niet zo speciaal en we voelden ons extreem suf. Er loopt hier trouwens de hele tijd van alles op de weg, honden, katten, kippen, koeien. Alles steekt over als het daar zin in heeft en wat dan toevallig op de weg rijdt, moet maar uitwijken:)
Na de theeplantages gingen we naar een 120 mt hoge waterval. Mooi, maar helaas konden we niet echt dichtbij komen (en er al helemaal niet in zwemmen). Onderweg ontzettend veel lieve kindjes tegengekomen die telkens om ons heen/met ons mee liepen, echt superschattig en vrolijk!
Mn slipper begaf het (het voorste 'stukje' waar het aan de zool vastzit laat maar zeggen vloog eruit.....) tijdens het klimmen bij de waterval, lekkere timing! Gelukkig had een pool die ook met de tour was een extra paar slippers mee dat ik kon lenen....maat 41 (ik heb 37/38) dus dat was te doen. Tis trouwens al mn derde paar slippers ofzo, ze gaan na twee weken standaard kapot!
Toen we terugliepen, tikte een japannertje me op mn schouder en wees naar haar fototoestel. Ja hoor ik wil best een foto nemen van jullie! Neee nee, jullie op de foto! Huh? Ok!
Dus daar gingen we, lauk en ik als attractie met 6 japanners op de foto! Heb er zelf ook maar een gemaakt, haha!
Op naar de volgende waterval. Hier konden we wel in zwemmen en dat deed ik dan ook (als een van de weinigen), lekker, koud, verfrissend!
Gegeten (fried rice met een banaan) en wat koffiebonen gekocht. En weer wilden er mensen met ons op de foto! Begon me bijna belangrijk te voelen;).
Daarna gingen we een local dorpje bezoeken. Eerst een hele tijd met het busje over een ontzettend stoffige weg, de struiken langs de kant zagen rood van t zand.
Het was een arm dorpje. Heel arm. Eerst hadden we dat nog niet zo goed door en waren we eigenlijk alleen maar foto's van lieve kleine aziatische kindjes aan het maken en een beetje met ze te spelen. Tot we verder gingen en zagen dat de mensen daar vrijwel niets hebben: de meeste kindjes zijn halfnaakt, en wat ze aanhebben, zit vaak vol scheuren, ze zitten onder het stof en soms modder, en, wat het ergste was, ze zaten allemaal aan een tabakspijp te lurken bijna net zo groot als zijzelf! 5, 6 jaar! Nou das toch lekker zo een beetje in je blote gat de hele dag zitten roken zul je misschien zeggen.............nee toch niet!
Heb ze gegeven wat ik kon missen, water elastiekjes labello, en ze begonnen er half om te vechten.
Heel schrijnend. Was er stil van.
Ik wil ze helpen!
Maar we gingen weer door. Naar onze laatste stop, het 'Bolaven Plateu', een graduele, uitgestrekte waterval, en ook een hogere waterval. Ontzettendl mooi! En weer lekker gezwommen, brrrr.
En toen gingen we weer terug naar pakse. Twee amerikaanse meisjes liftten met ons mee. Tijdje mee gekletst. Wel aardig, beetje apart!
Weer terug in pakse gingen we wat eten, want we vielen bijna om. Al gebeurde dat bij lauke bijna letterlijk! Die voelde zich zo slecht en licht in haar hoofd, dat ze op een gegeven moment met haar hoofd tussen dr knieen onder de tafel van het restaurant zat, en zelfs de serveerster die t eten kwam brengen, kon daar geen verandering in brengen.
En ik......ik kon alleen maar lachen! De slappe lach, echt heel erg, vond het zo rot voor lauk, maar voelde me zo flauw en t was zo'n bizarre situatie! Dat gezicht van die serveerster! Ik moet weer lachen als ik eraan denk, o wat erg, en lauk zich maar slecht voelen, nogmaals sorry lauk!
Hihi!
Lauk ging meteen naar bed, ik ging nog even achter internet zitten en ging toen weer naar ons hostel, waar ik lauke comateus aantrof. Douchen en ook maar slapen
De 23 vertrokken we weer uit Pakse. Maar eerst: geldperikelen!
Want ook in pakse konden we nergens pinnen, maar dat wisten we niet van tevoren. Hadden erop gerekend dat in hier wel een pinautomaat te vinden zou zijn, vrij grote stad voor laosse (ofzoiets) begrippen. Helemaal niks dus! Bijna uit wanhoop een ritje naar de taise grens gemaakt in de hoop dat we daar konden pinnen, toen we een duits stel tegenkwamen waar we gister tijdens de tour ook een tijd mee optrokken. We legden de situatie uit en ze boden een deel van hun travellercheques aan, ik zou het geld overmaken via internet.
Ik kon ze wel zoenen!!!!!!!
maar deed dat niet
Oo gelukkig zeg, we hadden weer geld!
Toen met de tuktuk naar Si Pan Don, oftewel de four thousand islands, onze laatste bestemming in Laos.
O ik ben echt zo moe.
Heb hier in Bangkok de hele dag rondgelopen en druk gedaan, dat ik nou ff kapot ben. Kschrijf een andere keer wel verder, ga nu lekker een plekkie opzoeken om te eten en een filmpje te kijken...
doeggg
January 23 helemaal naar het zuiden zo!En nog een laatste berichtje voor we weer verder gaan. Kort dit keer, want kheb niet zoveel tijd!
We vertrekken vandaag dus weer, helemaal naar het zuiden dit keer, alhoewel we nu ook al aardig in het zuiden zitten. 'Four thousand islands' heet het waar we heen gaan en de naam zegt t al: allemaal eilandjes! Grote, kleine, ertussenin. Schijnt er supermooi te zijn en we gaan er lekker een tijdje relaxen!!
Alleen, tis er zo relaxed, dat ze er geen internet hebben (volgens de lonely planet), dus even een weekje geen update (maar ja dat duurde vaak toch al lang:p)
Nu zitten we in Pakse. De stad is niet zoveel aan, maar gister hebben we een coole tour gemaakt!
Maar goed, ik vertel alles dus uitgebreider over een weekje...................over onze tour...........arme kindjes.............helse busritten...................geldperikelen!!!!
Maar het is dus nog steeds heel leuk hier:)
Later dus!
Voor nu een zonnige groet en toedeloei!! January 19 en verder in laosZooo nu is het wel gelukt foto's erop te zetten.....alleen zijn sommige wat onscherp op mn site gekomen....jammer.....nou ja het gaat om het idee!
Even kijken, waar was ik gebleven met schrijven. Oja Luang prabang.
Dezelfde avond dat ik het vorige verhaal typte, liep ik terug naar het cafe waar we hadden afgesproken met de 2 australische meisjes waar we al langer mee optrokken en waar lauke ook al zat. De groep was uitgebreid met 3 australische jongens. Ze waren echter op een zuipvakantie en daar hadden ik niet zo'n zin in dus ik deed het rustig aan. De enige die we trouwens echt aardig vonden, was een van die australische meisjes (de ander is echt ontzettend verwend en smakt heel erg als ze eet!).
Ik kwam nog een man tegen die ik bij de waterval had gezien en na wat kletsen vertelde hij me dat hij ook monnik was geweest. Alleen....maar voor twee weken! Hij vond het zo verschrikkelijk, hij moest elke ochtend zo vroeg opstaan en kreeg alleen ochtend- en middageten, 's avonds niets. Dat vond ie driekeer niks, hij heeft zelfs een keer eten gestolen van andere monniken omdat ie zo'n honger had! 2 weken heeft ie het volgehouden!!!!
Ik vond het een schitterend verhaal!
De volgende dag zijn we vertrokken uit dit leuke stadje. Met de minibus naar Vang Vieng, iets meer naar het zuiden....
Maar eerst zijn we die ochtend vroeg opgestaan om monniken eten te geven.
Ja je leest het goed! Het is hier namelijk zo dat de monniken zelf geen eten mogen kopen en elke ochtend vroeg langs de straat gaan om eten van mensen te krijgen.
Dus om kwart voor 6 stonden wij langs de weg met onze versgekochte rijst met iets van kokos erdoorheen! Alleen duurde het nog een uur voor de monniken kwamen (het was ook nog helemaal donker)....Na lang wachten kwamen ze dan toch, een hele stoet. We hadden 6 porties dus die waren gauw op (het eten moest je in een soort kom, die elke monnik draagt, gooien, maar je moest goed oppassen dat je zowel de monnik als de kom niet aanraakte, want dat mocht niet van hun geloof, pfff lastig zeg).
Toen terug, douchen, tas inpakken en wat eten. We vertrokken.
Het zou een rit van ongeveer 7 uur zijn....maar het werden 7 lange uurtjes!!!!
Bijna de hele rit was door de bergen, ja op en neer naar links rechts onder boven nog net niet achterstevoren.....maar dat deed mn maag wel!! Heb me de hele rit ontzettend beroerd gevoeld en over moeten geven....net niet op 1 hand te tellen zo vaak:-s Had een hele verzameling plastic zakjes naast me op een gegeven moment, haha
Eeeeeeh, maar dat willen jullie natuurlijk helemaal niet horen allemaal! Ik ben mezelf niet echt aan het promoten zo..
Het grappige was wel, lauke voelde zich ook heel beroerd (heeft het wel net binnen kunnen houden) en we zaten allebei bij het raam, met dus iemand tussen ons!!! Hoe beroerd kun je je plek kiezen, twee wagenzieke hollanders naast je! De hele rit heeft het vrouwtje zich over ons ontfermd, eerst naar de een als het niet goed ging, dan een arm om de ander, hahah! Wel superlief.
Uiteindelijk toch aangekomen, het dichtstbijzijnde guesthouse ingedoken (bleek heerlijk te zijn; grote kamer, prima bedden en eigen badkamer!) en op bed geplofd.... Die avond rustig aan gedaan, gegeten en vroeg gaan slapen, om 9 uur!
17 januari, de volgende dag, om half 9 opgestaan en zo bijna het klokje rondgeslapen, lekker!! Voelde me als herboren..
We gingen tuben! Dat houdt in dat je in een autoband de rivier afdijft, dus dat wilden we wel proberen.
En het was heerlijk...lekker relaxen, biertje erbij...Soms aan land gegaan en na een tijdje weer de band in. Alleen, wat niet zo tof was, ergens halverwege kwamen we erachter dat de locals hun toilet hier gewoon in de rivier legen (ja dezelfde rivier als waar wij in onze bandjes doorheen dobberden), dus zo af en toe kwam er een drol voorbij drijven:-s. Ik moest er eerst heel erg om lachen, want het leek of alle drollen naar lauke dreven, ik had er lekker nog geeneen gezien!
Tot ik er ook eentje zag.....en nog een.....en meer...meest! Gatsiederrie, en toen er 1 in mn tube dreef had ik het ook een beetje gehad!
Maar goed al met al was het toch heel leuk om te doen.
Mmmm tis wel een smakelijke aflevering dit keer zeg, sorry.
Die avond vonden we een heel relaxt restaurantje waar je liggend kon eten en film kijken, dus dat was perfect!
18 januari ben ik 's ochtends gaan wandelen. Lauk ging lekker rustig aan doen, relaxen (volgens mij gebruik ik dat woord te vaak).
De stad uit!
Over de brug! Waar ik tol moest betalen, nou ja.
En toen, na een stukje lopen, ben ik rechtsaf gegaan, omdat er een bordje met 'cave' stond. Ik was benieuwd. Ik kwam bij de grot aan en moest (uiteraard) weer betalen. Een meisje leidde me helemaal naar de grot en liet me alles zien. We bekeken 2 grotten, leuk! Heel donker allemaal daarbinnen, gelukkig had ze een lamp bij zich waarmee ze alles kon laten zien -veel grot uiteraard -spinnen(grote!) -een vleermuis -wat tekeningen op de muur. Die laatste natuurlijk niet oud (al hadden ze wel geprobeerd het zo te laten lijken, met een olifant en een jagend mannetje ernaast enzo). Het meisje, dat naar zichzelf wees en 'Kop!' (of zoiets) zei (waarop ik naar mezelf wees en 'martha!' zei) wreef met haar hand in de modder en toen op de muur, handafdruk! Leuk! Ik deed het ook, en schreef mn naam erbij. Vond het best speciaal. Tot ik verder liep en zag dat de muur helemaal volstond met handen en namen....mmm ok.
De grotten waren best klein en we moesten oppassen dat we onze hoofden niet stootten.
Na een half uurtje waren we weer buiten, en uiteraard wilde ze weer geld hebben.
Ik ben teruggelopen, en trof lauke slapend aan, de luilak! (het was toen ongeveer half 12)
We hebben de rest van de dag lekker in een soort hutje bij de rivier gelegen. Boek gelezen. 'The rule of four', dat is een soort davinci code, maar die leest iedereen al, dus ik wilde wat anders, en deze schijnt ook heel goed te zijn.
Die avond hebben we met een israelische jongen die we die middag hadden ontmoet wat gedronken. En er liepen een aantal mensen voorbij die we al kenden van eerder, en die er ook bij kwamen zitten, gezellig!
De volgende dag, vandaag, 19 januari, wilden we op de fiets naar een grote grot. Fiets gehuurd dus.
Alleen zat ie ontzettend laag! En was de weg ontzettend hobbelig!
Lauk vond het niets en ging lekker terug, ik wilde door. Lekker bikkelen, dat mag ook wel een keertje! Mooie omgeving. Er lagen wel echt alleen maar stenen op de weg, moest soms moeite doen om mn stuur in mn handen te houden, maar uiteindelijk kwam ik na 1,5 uur toch bij de grot aan. Weer betalen uiteraard. Samen met een man die me al een paar keer met de scooter voorbij gesjeesd was ging ik de grot in. Eerst een heel stuk over rotsen omhoog voor we uberhaupt bij de grot waren.
En dit was een grote grot! Niet te vergelijken met de twee waar ik gister was geweest. We liepen wat rond en dachten dat we het wel zonder gids konden vinden, rondschijnend met onze zaklampjes om alles te kunnen zien. Maar dat lukte toch niet, en uiteindelijk heeft een jongetje ons door de grot geleid. Wat mooi allemaal zeg, stalagnieten en -tieten, glimmende rotsen, soort modderpoeltjes, gekleurde rotsen. Wauw dit is pas een grot!
Ik denk dat we na 3/4 uur a een uur weer buiten waren. Weer de hele klim naar beneden. Uitrusten en water drinken! Ik kwam dezelfde israelische jongen tegen van gisteren. We zaten wat en besloten samen terug te fietsen. Alleen....hij had een echte mountainbike! Met versnellingen! Hij kon lekker fietsen dus, ik hobbelde er achteraan....maar het ging goed hoor.
Nog even lekker aan de rivier gezeten en een verfrissende duik genomen!
Toen ben ik weer naar onze kamer gegaan...wat gelezen...ik was kapot!
En lauk, die heeft de hele dag weer lekker rondgedobberd....getubed, de luilak;-)!
's Avonds (dat is zonet) zijn we weer naar ons eet/lig/film restaurantje gegaan. En daar zit lauk nog steeds, met die israelische jongen. En ik heb dus dit getyped!
O en ik ga zo ook nog even wat meer typen bij het vorige verhaal, want het was wel een beetje kort, ben een boel vergeten.
Morgen vertrekken we weer uit Vang Vieng, naar Vientiane (de hoofdstad van Laos). Om ons visum te verlengen, daarna gaan we helemaal door naar het zuiden, dat schijnt ook heel mooi te zijn.
Doeggg! Alles goed in nederland? Wordt het al wat minder koud?
January 15 LaosEn het eerste berichtje uit Laos!
Waar we inmiddels alweer bijna een week zitten.
Laos is heel mooi, het lijkt wat op Thailand, maar toch weer heel anders. Laos is iets groener (het is er ook iets kouder, en met meer water (rivieren), wat dat meer groene op zich ook weer verklaart). Thailand heeft iets meer cultuur naast de natuur, Laos iets meer natuur naast de cultuur. Als mn eerste indruk dan he.
Wat ik iig zo gezien heb van Thailand, vind ik het een heerlijk land en ga ik er gelukkig over een paar weekjes weer heen, voor langer!!!
Joehoe!!! Goed, we zijn dus vanuit het zuiden van thailand -Koh Phi Phi- in een paar dagen helemaal naar het noorden gereisd (met een snelle tussenstop in Bangkok)...gekkenwerk! 2 daagjes in Pai uitgerust en weer door naar de grens met laos!
Dat was geloof ik 10 januari. Of 9, nee 10!
Halverwege de busrit, in Changmai, moesten we overstappen op een ander busje.............we werden gedropt midden in het centrum.......maar.........geen ander busje te zien!
Ai! Samen met 2 australische meisjes voelden we ons behoorlijk opgelicht....!
Gelukkig kwam na een tijdje toch vanuit het niets ons busje opdoemen en konden we verder...........alleen, hetzelfde busje ging een paar kilometer voor we er waren (Chiang Kong, het plaatsje om over te steken naar Laos) kapot...alleen de remmen deden het nog, zelfs de toeter had het begeven..........oeps! Een nieuw busje opgetrommeld en uiteindelijk toch op de plaats van bestemming aangekomen, hehe!
Visum geregeld, boot voor de volgende dag geboekt, gegeten, film gekeken, en lekker slapen....
Iig lekker voor eventjes, want om een uur of 4 begonnen de kippen die om ons hostel liepen te kakelen, en de hanen natuurlijk, aaarrgh! Chagrijnig wakker (voor zover ik dat nog niet was) geworden!
We gingen naar Luang Prabang, en dat was twee dagen met de (slow)boat, lekker zeg! Heel mooi, zo door de rivier met bergen aan beide kanten te varen.....heb ervan genoten, alhoewel de bankjes op een gegeven moment toch wel erg hard begonnen aan te voelen (2 dagen 7 uur lang op een houten bankje is geen pretje!). En natuurlijk weer overdreven veel foto's gemaakt.
En zo af en toe mensjes langs de kant, kindertjes die speelden, mensen die hun kleren wasten, of eten, en die zwaaiden! Leuk!
Overnacht in een plaatsje tussendoor en weer verder dus.
Eindelijk in Luang Prabang aangekomen. Ik had het een beetje gehad, had wat genoeg van al dat gereis en was dus blij dat we er waren.
Luang Prabang is een erg leuk stadje. Een ontzettend relaxte sfeer en er leken genoeg dingen te zien. Die avond hebben we lekker over de avondmarkt gelopen -wat een sfeertje zeg, wat een lieve aziatische mensen overal!-.
Ik begon me weer wat beter te voelen, en toen lenny de volgende dag belde, voelde ik me weer helemaal goed!!
De eerste volle dag, 13 januari, zijn we begonnen aan de fietsroute door de stad volgens de Lonely planet. Een aantal tempels gezien, met wat monniken gepraat, wat gegeten/gedronken. Oja we deden dat met de 2 australische meisjes die ik eerder noemde. We kochten ook nog een soort kooitje waar vogeltjes in zaten. Die moest je vrijlaten en dat was voor 'good luck'! Die middag hebben we een massage genomen....en een sauna er achteraan......ontspannend zeg...
Mmm ja meer weet ik er even niet over te zeggen!'s Avonds hebben we de hele markt leeggekocht:-D
14 januari zijn we verder gegaan met de route. Ook lekker even aan de rivier gezeten -het blijft warm hier overal zeg-! Op mijn voorstel zijn we nog een stukje buiten de stad gaan fiesten. We kwamen weer bij een soort markt, waar we even overheen zijn gelopen. Toen weer verder. Het was een ontzettende hobbelweg dus dat was goed opletten, hihi! Op goed geluk vonden we de weg terug.
Die avond hebben we vanaf een uitzichtpunt in de stad de zonsondergang gezien...midden tussen weet ik veel hoeveel andere toeristen, dat maakte het wel een stuk minder speciaal...maar de zon zien zakken achter de bergen is toch wel ontzettend mooi!
En vandaag, de 14e, hebben we een tour gemaakt. Dat betekende om 8 uur met de tuktuk (zo heten de kleine busjes hier) naar de rivier en van daar met de slowboat verder. We moesten een tijd wachten omdat twee ontzettend dikke touristen (ja dat was nou eenmaal zo!) niet op de boot pasten....hihi of nee mag ik eigenlijk niet om lachen.
Op naar Pak Ou! Een grot waar allemaal boeddhabeelden in staan. Veel trappen, veel moeten klimmen, maar best mooi (maar ik was niet heel erg onder de indruk moet ik zeggen).
Vanmiddag gingen we naar de waterval, Khoung Si! Die was wel meer dan best mooi! Lekker naar boven gelopen en in het water gewaad......Schitterend uitzicht!
Op de terugweg kwamen we nog langs een 'tribe' of hoe heet dat in het nederlands, oja stam. Overal kleine kindertjes die je dingen proberen te verkopen. Heel aandoenlijk, maar t zijn er zoveel!!! Kan moeilijk overal wat gaan kopen..... Ze vroegen zelfs geld om van hun kleine broertje een foto te kunnen maken, eeeeh ok!
Wat wel heel lief was, een klein jongetje liep naar me toe en gaf me een blaadje met een stokje erdoor, helemaal blij dat ie zo'n speeltje gemaakt had:-) We speelden er even mee, en ik maakte een foto van hem, die ik ook aan hem liet zien (handig zo'n digitale camera). Toen werd ie gek! Hij vond het geweldig en trok de camera bijna uit mn handen!! Heel erg grappig:-)
Wat trouwens opvalt hier, is dat de kinderen vrijwel geen speelgoed hebben (in de zin van plastic enzo zoals we dat in nederland kennen), maar de hele dag spelen en de grootste lol hebben met zand, water, blaadjes dus en van alles nog meer. Het laat wel zien dat we heel veel dingen die wij als 'normaal' beschouwen eigenlijk helemaal niet nodig hebben om gelukkig te zijn of lol te hebben.
Maar aan de andere kant hebben ze hier een heleboel nodig wat wij hier in nederland in overvloed hebben...
Daarover gesproken, in Koh Phi Phi hebben we een meisje ontmoet dat over een paar weken in cambodja een liefdadigheidsproject doet. Lauk gaat daar ook heen en gaat een tijdje helpen, echt keigoed! Dus als je wat wilt helpen, kun je wat geld overmaken naar lauk, doen!, lauk koopt er dingen voor die ze daar heel goed kunnen gebruiken, echt een klein beetje helpt al (klinkt cliche maar is zo waar).
Nou, dat was het!
Morgen vertrekken we naar Vang Vieng, meer naar het zuiden.....
Doegggg, X martha
O, de aziatische kindjes zijn trouwens te schattig voor woorden, het zijn er ontzettend veel en ze zien er echt ontzettend lief uit!!!!
O, het geld in Laos, dat moet trouwens gezegd worden, is een regelrechte ramp!
Het omrekenen van Singapoorse dollar ging nog wel (gedeeld door 2), ringgit (maleisie) ook (gedeeld door 4), Baht (thailand):prima (gedeeld door 50), maar de kip......................jeetje 250 kip is 1 baht, dus 1 euro is ongeveer 1250 (ja EEn duizend twee honderd vijftig kipjes) kip! Het levert een belachelijk volle portemonnee op (ze hebben ook nog eens alleen maar briefgeld) en een hoop denkwerk....ik raak ontzettend in de war met al die nullen telkens! De kip doet het dus niet zo goed op de markt laten we maar zeggen..
Daarnaast is alles hier wel heel erg goedkoop, net als in de rest van azie waar we geweest zijn.
He wat raar, het lukt niet om foto's erop te zetten...:-( Hij uploadt niet.....nou moe! Probeer het de volgende keer, tis lang geleden dat ik er foto's op gezet heb, dus dan extra veel! January 09 koh phi phi, bangkok, pai!Ja het duurt steeds langer voor ik weer een verhaal neerkwak, maar dat is alleen maar een goed teken, de tijd gaat namelijk snel, steeds sneller!!! In het begin, maleisie, kroop ie nog voorbij, maar nu.......alweer 10 dagen geleden dat ik voor het laatst geschreven heb....
Goed!
Oudjaarsdag!
Ik denk dat we een van de tofste, of in ieder geval meest ongewone (voor nederlandse begrippen dan he) oudjaarsdagen/jaarwisselingen hebben gehad.....
Die dag hebben we inderdaad een bootje gehuurd, van de man die ons ook thaiboksen had geleerd. Hij had namelijk een eigen bootje, Fortune genaamd dus dat kon niet meer stuk!
We gingen met zn 5en (of ja 6en met de taiboksman erbij): -Heather, een Canadees meisje dat nu in Hongkong woont, -Van (of Ven, of Vin geen idee), een australier die heather de dag ervoor had ontmoet, -Jan, de nederlandse jongen, -en lauk en ik dus. Volle bak!
Het weer zat mee en we reden eerst langs monkey beach, waar wederom geen monkey te zien was....
Toen langs de clipjumpplaats! Oe, wel spannend, ziet er hoog uit.....toch maar doen, nu kan het!
Via een heel stijl paadje klommen we tussen de rotsen uit het water omhoog naar het clipjumpstekkie (er waren verschillende niveaus, varierend van 8 tot 18 meter, wij namen lekker de laagste, die zag er al hoog genoeg uit:-)).
Lauke ging eerst en kwam met een harde knal in het water (waren gelukkig haar schoenen en niet rug of buik, want dat doet zeeeeer) en toen moest ik....langzaam de rots afgelopen, want je zal toch maar uitglijden....en toen.... niet nadenken, gewoon springen!!!! Een paar seconden later was ik weer beneden (maar het leek veel langer) en wauw, het was gaaf!!!! Wel een kick hoor!
Een keer vonden we genoeg en we gingen verder, er was immers nog genoeg te zien!
We vaarden/voeren (ik weet het nog steeds niet) verder naar Koh Phi Phi Leh, het andere eiland, en gingen een grote baai in. Daar zette onze 'vaarman' de boot stil en gingen we lekker wat zwemmen/dobberen....wat een paradijsje zeg, overal om ons heen stijle rotsen met groen, heerlijk water...maar dit is weer beter met een foto uit te leggen, ik zeg alleen: het was mooooi!!!
Na dik een half uur gingen we verder, naar de grot die uitkwam op Maya Bay. We waren er al een keer geweest, maar vond het helemaal niet erg om nog een keer te gaan. Eerst weer lekker een half uurtje snorkelen! Dat vind ik toch wel zo ontzettend gaaf, er is zoveel te zien onder water! Vissen die aan het koraal knabbelen, in alle kleuren (zowel de vissen (geel/zwart, oranje/zwart, groen, blauw, bruin, etc) als het koraal (oa paars koraal heb ik gezien!)), ik ben ook een tijdje een vis gevolgd die telkens zand ophapte en het na een tijdje weer uitspugde (voor de plankton denk ik dan), heel grappig!
Schitterend, ik kon er geen genoeg van krijgen! Maar de rest helaas wel, of in ieder geval, we moesten weer verder. Door de grot naar het eiland, door het eiland naar het strand. Er stond een groepje mensen naar de rotsen te kijken, dus ik -kuddegedrag- ging ernaast staan, zat er een ongeveer 1,5 meter grote leguaan op de rotsen! Wat een beest zeg!
Op het strand hebben we nog een tijdje gerelaxed en gewacht tot ons bootje ons weer op zou pikken (die moest om het eiland heenvaren). Alleen duurde dat wel heel erg lang....hij had ons gezegd 'max 5 minute!', maar ondertussen was er al een half uur voorbij...40 minuten....45...In het begin was ik niet echt bezorgd, maar na een tijdje wel, op de boot lagen namelijk AL onze spullen (portemonne, camera etc etc) en dat levert aardig wat geld op voor een doorsnee tai.....au au au, er begon zich een doemscenario af te spelen in mn hoofd:-s
Maar gelukkig...:Jan en lauke gingen terug naar de andere kant van het eiland om te kijken of hij daar misschien was. Ja hoor, zat ie zn stuur te maken! 'Tijd vergeten'!!! Aaah, nou ja taise mentaliteit laten we maar zeggen :-).
We gingen nog naar een ander strand, long beach, om een shake te drinken en toen weer terug.
Op oudjaarsavond hadden we een afhaalmaaltijd gehaald om die op het strand op te eten (met dezelfde mensen + Jamie, de canadees die we in Georgetown hadden ontmoet en op Koh Phi Phi voor duikinstructeur werkt). Lenny probeerde te bellen, maar het lukte niet....jammer.....
Nog naar huis gebeld en vast een fijne oud en nieuw gewenst.
Toen gingen we naar de Raggaebar, waar een tais gevecht zou zijn. Een ontzettende show (keihard vallen en uitdagen, vechten buiten de ring -met stoelen gooien!-), maar erg grappig en leuk om te zien. Er worden daar trouwens vaker gevechten gegeven, ook onder toeristen! Toen we die (paar dagen geleden, weet het niet meer precies) zagen, lag ik echt in een deuk! Tziet er gewoon niet uit, twee van die blanke westerse kemphanen die elkaar letterlijk naar de haren vliegen (verdedigen? nooit van gehoord!). Heb er een filmpje van gemaakt :-).
Nog even naar een andere bar geweest en al gauw was het alweer bijna 12 uur en tijd om naar buiten te gaan om het vuurwerk te bekijken! Ik had alleen geen idee wanneer het nieuwe jaar precies zou beginnen, iedereen begon af te tellen, en als ze klaar waren, begon een ander groepje...verwarrend!
Maar toen het vuurwerk begon, was er geen twijfel meer mogelijk: Gelukkig Nieuwjaar!!!!
Raar zeg, zonder ouders, zonder lenny..... Maar goed, het was toch heel leuk en met mooi vuurwerk.... totdat er een pijl omviel en recht in het publiek afging, hij zoefde rakelings langs ons heen en raakte jan (oa), die een gat in zn broek had! Meerdere mensen hadden brand/schaafwondjes, maar gelukkig waren er geen echte gewonden. Toch shrikken! Ik weet nog dat ik op het moment dat het gebeurde en we wegrenden, dacht: ojee is de tsunami net voorbij, krijgen we dit! Een vuurwerkramp, aaah! hihi!
De rest van de nacht hebben we bij de Hippiesbar op het strand gehangen. Tleek wel een fullmoonparty; muziek, lampjes, en veel mensen....correctie: veel DRONKEN mensen! Jeminee, heb nog nooit zoveel zatte lui bij elkaar gezien (voelde meop slag nuchter :-))!! Maar wel vrolijk dronken allemaal, om de zoveel tijd viel een aziaat om mn nek, luid 'happie neaiwjeeeeeeer!' roepend, haha!
Nog een hele tijd met Van/Ven/Vin gepraat, hij bleek heel aardig te zijn (leek eerst niet zo -was een beetje stilletjes-, maar hij bleek een kater gehad te hebben, haha!). Over het leven....relaties.....goed, gaaf!
Jan heeft de nacht niet vol kunnen maken, als een echte hollander was hij om 4 uur zo dronken dat we hem met ontbloot bovenlijf op het strand aantroffen (we waren hem al een tijdje kwijt). Hij was de zee ingedoken en zn shirt kwijtgeraakt. Hij kon amper meer op zn benen staan en zei op een gegeven moment: 'Ik ben eggggt sooo moe, ik ga eeeven een dutje doen op mn kamer, dan kom ik zooo terug'. Ja jan, slaap lekker en tot morgen, haha!
We wilden de nacht volmaken om de zonsopgang op het strand te kunnen zien, en dat lukte! Om 6 uur 's ochtends het strand opgelopen (de zee lag heel ver terug en we konden een eind lopen) en genoten.... Maar toen was het echt tijd om te gaan slapen....moe maar voldaan.....
Pffft als ik zo doorga kan ik een boek gaan uitbrengen zeg, ik zal het iets beknopter doen, hebben jullie ook nog een kans dit verhaal af te lezen:-D.
Nieuwjaarsdag was behoorlijk lam:
-1u opgestaan
-dvd speler gehuurd
-films gekeken (Bambi, How to loose a guy in 10 days (waar ik volkomen doorheengepit heb), White Chicks, en King kong!) Ondertussen nog wat eten gehaald en op onze kamer opgegeten. Kwamen Jan tegen, die voelde zich uiteraard slecht, en hij kwam ook nog even film kijken op onze kamer.
En dat was het! lekker toch?!
2 januari hebben we ook lekker rustig gehouden, beetje op het strand gehangen, filmpje gekeken, beetje rondlopen...met Jan naar het vieuwpoint gelopen voor de zonsondergang, maar die was niet zo bijzonder helaas. We wilden nog even de kroeg in om laukes verjaardag (jaja!) in te luiden, maar het zat er niet in, we waren simpelweg te moe!! Oja en lenny belde 's ochtends, die had weer bereik! Gelukkig nieuwjaar! En gefeliciteerd, we hebben een jaar!
3 januari: Lauk jarig! Bij gebrek aan slingers had ik wat wc papier beschreven en opgehangen (tgaat om het idee toch??!): Gefeliciteerd!
Toen lekker naar het strand, want had voor lauks verjaardag lessen met pois (van die balletjes aan touwtjes die je rond moet slingeren....ja sorry het is echt niet uit te leggen, google maar ff!) geregeld. In het begin ontzettend klungelen, maar na een tijdje....ging het wel! Vooral lauk ging als een speer, maar ja die was dan ook jarig :-). Nog een tijdje met de man die ons lesgaf gekletst en weer lekker op het strand gaan liggen (wat een leven!).
's Avonds uit eten geweest met jamie en 2 vrienden van m en nog even naar de Hippiesbar (ja alweer!) geweest, een stukje vuurshow gekeken en door de regen teruggelopen...
4 januari vertrokken we, hele grote helaas, weer van het schitterende Koh Phi Phi.....Twas echt super, zowel het eiland zelf als de mensen die we ontmoet hebben.
In een overvolle boot naar het vasteland gebracht om daarna in een dollemansrit naar bangkok gereden te worden. Echt heel vreemd; een tjokvolle bus -alleen maar toeristen- en we werden 2x met tassen en al uit de bus gegooid om een half uur/uur later weer opgepikt te worden (de eerste keer zelfs met EXACT dezelfde bus! naja!!). De hele nacht doorgereden en om 6 uur 's ochtends en een klein beetje slaap werden we voor de 3e keer de bus uitgegooid, in bangkok dit keer.
Lauk was er al eerder geweest en wist gelukkig de weg, en helemaal mooi: het eerste hostel waar we binnenliepen had een plekkie!
Een uurtje geslapen en toen meteen een ticket voor Chang Mai geregeld....weer 1,5 uur geslapen en om 11 uur opgestaan en ontbeten...
Heel toevallig kwamen we een australier tegen die we in de Cameron Highlands hadden ontmoet en we besloten samen Grand Palace te bezoeken. Overal tempels! En HOOOG! En VEEEL! Wel mooi zeg. Maar het allergrappigste was dat we ons moesten verkleden (je mocht niet met ontblote schouders/kuiten en weet ik al niet het terrein op) tot 2 halve monniken!!! Wat zagen we eruit, lange rok (met mn gympen eronder) en een hemd, ik heb me rot gelachen!
Die australier, Brian, vond ik maar een beetje raar. Hij was wat ouder, en begon op een gegeven moment uit het niets een seksmop te vertellen. Eeehhhh ok!
Daarna zijn we nog door Chinatown gelopen, maar dat vond ik niet zo bijzonder. Voor het eerst in een 'tuktuk' gereden (een soort klein taxietje, eeeeh geen idee hoe ik het uit moet leggen, wederom een fotomoment!).
Die nacht heb ik als een blok geslapen (ogen dicht, ogen open en het was weer dag!).
5 januari wat rondgelopen, pakketje met overbodige dingen naar huis gestuurd en om 6 uur weer in de bus........(we wilden eigenlijk een treinreis nemen na onze ervaring met de bus naar bangkok, maar die zaten vele dagen in het voren vol.........boooeeehehhh!!!). Gelukkig konden we allebei 2 plaatsen confisqueren (huh, hoe schrijf je dat? is ook wel een erg moeilijk woord zeg) zodat we nog een beetje slaap konden pikken...
6 januari 6 uur 's ochtends waren we in Chang mai, en we gingen meteen door naar Pai, een plaatsje iets boven Chang mai in de bergen. We hadden geluk; om 7 uur ging de bus!
Maar wat een rit zeg...ik word nog misselijk als ik eraan denk :-s: 4 uur lang op en neer, van links naar rechts, van rechts naar links, van links naar boven, naar onder...etc. En ik met mn wagenziekte vond dat niet zo tof om het zo maar te zeggen. Halverwege de rit noodgedwongen bij het raampje gaan zitten, zodat ik naar buiten kon kotsen als het nodig was, want mn maag begon zich al aardig om te draaien....de rest van de rit met een plastic zak onder mn gezicht en mn blik op oneindig de rit uitgezeten. Wat was ik blij dat we er waren!
De lonely planet zegt: 'Pai, how beautiful art thou!', en ik kan ze geen ongelijk geven; hoog in de bergen, veel groen en een levendig plaatsje, ja: Pai is mooi!
De eerste dag hebben we alleen een beetje rondgelopen en een film ergens gekeken (Chicago, verrassend goed!!)
De tweede dag hebben we apart dingen gedaan.
Ik ben gaan wandelen!
Midden op de dag!
Ja, in de hitte!
Maar goed, ik wilde ook eens wat actiefs doen!
Eerst naar de tempel op de heuvel. Een tais meisje dat daar liep verklaarde me voor gek dat ik lopend was gekomen, ik vond het wel grappig. Het uitzicht was wel mooi, maar het viel me eerlijk gezegd een beetje tegen.
Toen besloot ik in mn overmoed om ook maar naar de 'hot spring' te lopen, 5 km verder weg (maar de afstanden klopten tot nu toe voor geen meter op het kaartje dat ik had, dus wie weet zou dit ook anders uitpakkenj....dacht ik....)! Lopen lopen, en om de zoveel tijd kwam er iemand op een scootjertje langs, sommigen vroegen of ik mee wilde rijden, maar nee ik wilde zelf lopen....Tot ik uiteindelijk toch maar besloot bij iemand achterop te springen. Dat ging opeens snel!
Eind van de midden was ik bij de hotspring, een bron met heet water, tot wel 80 graden! Overal damp, er waren ook mensen eieren aan het koken in de bron, heel grappig om te zien.
Daar een hapje gegeten en een plekje aan een meertje gezocht om daar een deel van de zonsondergang te zien. Even (heeel even) met de pois geoefend en toen ging ik weer terug.......
Ai ai ai! Het was al 6 uur, bijna donker en ik moest het hele @##$&^^ eind nog teruglopen over een onverlichte weg.....
Ik besloot te kijken hoever ik zou komen.....tot een tais vrouwtje me langs de weg aansprak! Ik besloot het erop te wagen en vroeg of ze wist of ik iets van een taxi ofzo kon regelen.
Nou beter dan een taxi! Haar zoon moest ook naar Pai en ik kon meteen achterop de scooter springen, hoihoihoi wat was ik blij! Het hele stuk (en het was lang!) heb ik lekker genoten van het feit dat ik toch maar mooi hier achterop die scooter zat en niet aan het lopen was :-D:-D:-D
Ik was zo blij dat ik hem toen we in Pai waren 100 baht gaf (is 2 euro omgerekend, maar voor hun best veel), hij wilde het niet hebben, maar het moest!!!!
De volgende dag, dat is vandaag (hoi ik ben bijna bijgeschreven!), 9 januari, was echt super! O zo mooi, we hadden besloten zelf een scootertje te huren om een beetje rond te kunnen crossen....
Ik, die nog nooit op iets heeft gezeten wat ik niet zelf aan moest sturen (nee ik heb ook geen rijbewijs), moest toch wel even wennen! Nadat iemand ons uitgelegd had hoe het werkte, sjeesde ik er al hortend en stotend vandoor, het mannetje al roepend 'slowly, slowly!!' achterlatend. Maar ik durfde al helemaal niet achterom te kijken, hahaha!
Langzamerhand ging het gelukkig beter, na een paar olifanten en honden op de weg ontweken te moeten hebben:-s.
En het is heel erg wennen dat je hier links moet rijden. Dat vind ik sowieso in de bus al vreemd, maar nu moest ik er zelf ook de hele tijd aan denken. Thailand is namelijk, net als Maleisie trouwens, grotendeels in handen van de britten geweest, vandaar.
Maar goed, we hebben verder lekker de hele dag rondgekard, eerst naar de hotspring waar ik gister al geweest was, toen naar de Cran Canion, een soort gebergte (fotomoment!), en een waterval. We kwamen 3 nederlandse jongens tegen! Uit amsterdam, wat een rotaccent zeg!
O wat ik helemaal vergeet te vertellen: de helmen! Ja we hadden helmen op! Echt geen gezicht! We mochten ze zelf uitkiezen en ik koos de rooie, die was het mooiste! Lauk had een blauwe. De rest van de dag hebben we elkaar daarom (en om de scooters) uitgelachen en foto's ervan gemaakt.
Voor de zonsondergang gingen we terug naar de Cran Canion, tis echt een supermooi plekje daar, stijle heuvels en hele mooie uitzichten!! Helaas was het een beetje bewolkt en dus niet echt een mooie zonsondergang....
Maar weer terugcrossen dus! We hadden onderhand aardig de smaak te pakken en voerden het tempo op, heeeeeeeerlijk! Met pijn in het hart afscheid genomen van de scooters......wil er ook een!!!!
En nu heb ik dit getikt!
Eindelijk!
Morgen vertrekken we weer, naar Laos! Ik ben benieuwd, want laos schijnt erg mooi te zijn en iets minder toeristisch!
Doeeeeegggg! Alles goed in Nederland?
Ik heb helaas geen tijd meer voor de foto's....(lauk is al een hele tijd aan het wachten)...maar die doe ik de volgende keer (lauke heeft er wel al een aantal op haar site).
Oja en sorry voor het lange verhaal..........vind het zelf altijd vervelend als ik zo'n lap tekst van iemand zie en begin er dan ook soms niet aan....misschien hebben jullie dat ook wel gedaan en lees je dit helemaal niet. Als je het toch gered hebt tot hier te lezen: Wauw ben trots op je!!
December 31 nieuwjaar...Zo en nog een berichtje voor het nieuwe jaar van start gaat...
Ben er speciaal gister vroeger voor naar bed gegaan en nu vroeger opgestaan en tadaaaaa..! kzit nu om kwart over 8 thaise tijd te tikken, dus dat belooft wat.
Ok, 1e kerstdag had ik verteld geloof ik.
Dan wordt het dus 2e kerstdag!
26 december zijn we 's ochtends vroeg met de boot naar Koh Phi Phi vertrokken!
Maar niet voordat we de belabberdste nacht van onze reis tot nu toe achter de rug hadden.....:
-Eerst werd ik midden in de nacht gillend wakker omdat ik droomde (maar ja het leek natuurlijk levensecht en ik dacht ook dat het dat was) dat er een megagrote spin vanaf het plafond recht op me viel.....
Stond in een seconde gillend naast mn bed, Lauke wakker gemaakt, die maakte het licht aan |